Wat is een echtscheiding met wederzijds goedvinden?
In het Turkse Burgerlijk Wetboek is echtscheiding met wederzijds goedvinden geregeld als een bijzondere vorm van echtscheiding op grond van de duurzame ontwrichting van het huwelijk. Echtscheiding met wederzijds goedvinden kan aan de orde komen indien het huwelijk ten minste één jaar heeft geduurd en beide echtgenoten gezamenlijk een verzoek indienen, of indien de ene echtgenoot een echtscheidingszaak aanhangig maakt en de andere echtgenoot deze aanvaardt. Niettemin is uitsluitend de verklaring van partijen dat zij “willen scheiden” niet voldoende.
De rechter moet partijen persoonlijk horen, zich ervan vergewissen dat hun wil om te scheiden vrijelijk is geuit, en de regeling betreffende de financiële gevolgen van de echtscheiding en, indien van toepassing, de situatie van de kinderen passend achten.
Wat kan in het protocol bij echtscheiding met wederzijds goedvinden worden geregeld?
In de praktijk worden de punten waarover partijen overeenstemming hebben bereikt, in een protocol bij echtscheiding met wederzijds goedvinden aan de rechtbank voorgelegd.
In het protocol kunnen, afhankelijk van de kenmerken van de concrete zaak, de volgende onderwerpen worden geregeld:
- het ouderlijk gezag over de kinderen,
- de omgangsregeling met de kinderen,
- kinderalimentatie,
- partneralimentatie wegens behoeftigheid,
- materiële en immateriële schadevergoeding,
- de staat van zaken en persoonlijke eigendommen,
- de proceskosten
en dergelijke onderwerpen kunnen worden geregeld.
Het is echter belangrijk dat de bewoordingen die bij het opstellen van het protocol worden gebruikt, duidelijk zijn. Met name algemene bewoordingen met betrekking tot de vereffening van het huwelijksvermogensstelsel, onroerende goederen, voertuigen, sieraden of andere vorderingen die partijen op elkaar hebben, kunnen later aanleiding geven tot uiteenlopende interpretaties.
Is de rechter verplicht het protocol ongewijzigd te aanvaarden?
Nee.
In het kader van artikel 166 van het Turkse Burgerlijk Wetboek kan de rechter partijen, met name met betrekking tot de belangen van de kinderen en de financiële omstandigheden van partijen, wijzigingen voorstellen die hij noodzakelijk acht. Voor de totstandkoming van de echtscheiding met wederzijds goedvinden moeten de voorgestelde wijzigingen ook door partijen worden aanvaard.
Het protocol mag daarom niet worden beschouwd als een gewone overeenkomst die partijen onderling hebben ondertekend. Het moet door de rechtbank passend worden bevonden en aan de uitspraak ten grondslag worden gelegd.
Moet elk onderwerp in het protocol worden opgenomen?
Partijen moeten daadwerkelijk overeenstemming hebben bereikt over de gevolgen van de echtscheiding. Daarentegen moet zorgvuldig worden beoordeeld hoe onderwerpen die afzonderlijke rechtsgevolgen kunnen hebben, los van de echtscheiding, zoals met name de vereffening van het huwelijksvermogensstelsel, zijn geregeld.
Zo kan bijvoorbeeld een algemene zin als “partijen hebben geen rechten of vorderingen op elkaar” aanleiding geven tot een geschil over de vraag op welke vorderingen deze zin in de toekomst betrekking heeft.
Het is daarom van belang dat in het protocol de werkelijke wil van partijen duidelijk wordt weergegeven.
Conclusie
Echtscheiding met wederzijds goedvinden is, vergeleken met een betwiste echtscheiding, een procedure die erop is gebaseerd dat partijen vooraf over veel onderwerpen overeenstemming bereiken. Dat de procedure kort is, betekent echter niet dat de rechtsgevolgen van het protocol onbelangrijk zijn.
Met name de bepalingen over het ouderlijk gezag, alimentatie, schadevergoeding en vermogen kunnen langdurige gevolgen hebben, zodat de inhoud van het protocol moet worden beoordeeld aan de hand van de kenmerken van de concrete zaak.
Relevant rechtsgebied: Voor meer gedetailleerde informatie over dit onderwerp kunt u onze pagina Familierecht raadplegen.
Deze tekst heeft uitsluitend tot doel algemene juridische informatie te verstrekken. Elk geschil dient te worden beoordeeld in het licht van de eigen concrete omstandigheden.