Overeenkomst tot koopbelofte van een onroerende zaak (overeenkomst tot koopbelofte van vastgoed) is de overeenkomst waarbij partijen zich ertoe verbinden later een verkoopovereenkomst voor een onroerende zaak te sluiten. Het is een voorovereenkomst: zij draagt de eigendom niet over, maar schept de verbintenis om de overeenkomst te sluiten die de eigendom zal doen overgaan. Voor geldigheid moet zij in beginsel bij de notaris in authentieke vorm worden opgemaakt.
De koopbelofte geeft de koper een persoonlijk recht, omdat de eigendom van een onroerende zaak door inschrijving wordt verkregen (TMK art.705/1). Bescherming van dit recht tegen derden die later rechten op de onroerende zaak verkrijgen, hangt af van aantekening in de eigendomsakte (tapu).
Voor het algemene kader van het onroerendgoedrecht kan de pagina Huur- en vastgoedrecht worden geraadpleegd; voor algemene regels over vorm, verzuim en verjaring de pagina Contractenrecht. Hier worden de specifieke regels van de koopbelofte besproken.
In welke vorm wordt de koopbelofte bij de notaris opgemaakt?
De wet is duidelijk: voor een geldige verkoop van een onroerende zaak moet de overeenkomst in authentieke vorm worden opgemaakt; de koopbelofte van een onroerende zaak, terugkoop- en koopovereenkomsten zijn ongeldig tenzij zij in authentieke vorm worden opgemaakt (TBK art.237/1-2). Hetzelfde resultaat volgt uit de regel voor voorovereenkomsten: behoudens bij wet voorziene uitzonderingen hangt de geldigheid van een voorovereenkomst af van de vorm die voor de later te sluiten overeenkomst is voorgeschreven (TBK art.29/2).
De Turkse Notariswet noemt de “koopbelofte van vastgoed” onder de transacties die verplicht in authentieke vorm moeten worden opgemaakt (art.89). Legalisatie van een handtekening voldoet niet aan die vorm: de legalisatie door de notaris bevestigt dat de gewaarmerkte handtekening van de betrokkene is en betreft niet de inhoud van de rechtshandeling (Turkse Notariswet art.82/3). Een stuk dat alleen bij de notaris ter legalisatie van de handtekening wordt aangeboden, wordt geen koopbelofteovereenkomst.
Bijzondere regel voor de consument die een woning van de aannemer koopt. Bij een koop van een woning met vooruitbetaling is het verplicht de koopbelofte bij de notaris in authentieke vorm op te maken; wordt dat niet gedaan, dan kan de verkoper zich later niet ten nadele van de consument op de ongeldigheid van de overeenkomst beroepen. De verkoper mag van de consument ook geen betaling onder welke benaming dan ook verlangen zolang geen geldige overeenkomst is gesloten (Wet nr.6502 inzake Bescherming van de Consument, art.41). Deze regel beschermt de consument; zij neemt niet de verplichting weg om de overeenkomst bij de notaris te laten opmaken.
Woning met vooruitbetaling: bij aankoop van een woning van de aannemer
Als de verkoper de woning verkoopt voor commerciële of beroepsdoeleinden, de koper consument is en de prijs vóór de levering in één keer of in termijnen wordt betaald, is de overeenkomst een koop van een woning met vooruitbetaling (Wet nr.6502, art.40/1). De wet verbindt aan deze verkopen de volgende regels:
- Ten minste één dag vóór de overeenkomst moet aan de consument een formulier met voorafgaande informatie worden verstrekt; zonder bouwvergunning kan geen overeenkomst worden gesloten (m.40/2-3).
- De consument kan binnen veertien dagen de overeenkomst zonder opgaaf van redenen en zonder boete herroepen (m.43/1).
- De woning moet binnen de in de overeenkomst toegezegde termijn worden opgeleverd; deze termijn mag vanaf de datum van de overeenkomst achtenveertig maanden niet overschrijden (m.44/1).
- De consument kan tot vierentwintig maanden na de datum van de overeenkomst zonder opgaaf van redenen de overeenkomst beëindigen; de verkoper kan in dat geval alleen de wettelijke kosten en een schadevergoeding vorderen die volgens de in de wet genoemde termijn is beperkt. Een verkoper die zijn eigen verplichtingen niet nakomt, kan van de consument geen enkele vergoeding vorderen (m.45).
- De aansprakelijkheid van de verkoper voor gebreken aan de woning is, indien geen langere termijn is bedongen, onderworpen aan een verjaringstermijn van vijf jaar vanaf de levering (m.12/1).
Wat gebeurt er met het betaalde bedrag bij een niet bij de notaris verleden verkoopbelofte?
Een overeenkomst die zonder inachtneming van het vormvoorschrift tot stand is gekomen, heeft geen rechtsgevolg (TBK m.12/2); op grond van een dergelijke overeenkomst kan geen inschrijving in het kadaster worden gevorderd. De betaalde prijs kan echter worden teruggevorderd: een verrijking die op een ongeldige grond berust, wordt teruggegeven (TBK m.77). Deze vordering moet worden ingesteld binnen twee jaar vanaf de datum waarop men kennis heeft gekregen van het recht op terugvordering, en in ieder geval binnen tien jaar vanaf de datum waarop de verrijking heeft plaatsgevonden (TBK m.82).
In de praktijk wordt bij de terugbetaling van de prijs rekening gehouden met de verstreken tijd en de waardeverandering van het geld volgens het beginsel van compenserende billijkheid. In uitzonderlijke gevallen waarin de prestaties geheel of grotendeels zijn verricht, kan een beroep op het vormgebrek worden aangemerkt als kennelijk misbruik van recht (TMK m.2); dit wordt in elk afzonderlijk geval beoordeeld.
Het is belangrijk dat contante betalingen schriftelijk worden vastgelegd; de wet verlangt voor rechtshandelingen boven een bepaalde waarde bewijs door een akte (HMK m.200). Voor de consument die de woning van de aannemer koopt, geldt bovendien de regel van artikel 41 van wet nr. 6502 hierboven.
Verschil tussen verkoopbelofte en koopovereenkomst
| Verkoopbelofte | Koopovereenkomst van onroerend goed | |
|---|---|---|
| Waar gesloten | Bij de notaris, in authentieke vorm (Turkse Notariswet m.89) | Bij het Turks kadasterkantoor met een officiële akte; na de wijziging van 2022 ook bij de notaris (Turkse Notariswet m.61/A); de inschrijving geschiedt door het Turks kadasterkantoor |
| Wat het oplevert | Persoonlijk recht: de verbintenis om de koopovereenkomst te sluiten | Eigendom: wordt door inschrijving verkregen (TMK m.705) |
| Ten opzichte van derden | Slechts indien een aantekening is geplaatst, tegenover latere rechthebbenden (TMK m.1009) | De inschrijving kan tegenover eenieder worden ingeroepen |
| Bij niet-nakoming | Van de rechter wordt inschrijving bij rechterlijk vonnis gevorderd (TMK m.716) | De eigendom is door inschrijving overgegaan |
Een verkoopbelofte is geen rechtshandeling die in de plaats komt van de koopovereenkomst; het is een toezegging op weg daarnaartoe.
Wat verandert er als de verkoopbelofte in het kadaster wordt aangetekend?
De aantekening is geen geldigheidsvereiste van de overeenkomst, maar een voorwaarde voor bescherming tegen derden. De wet noemt de verkoopbelofte met name onder de rechten die kunnen worden aangetekend en bepaalt dat deze rechten door de aantekening kunnen worden tegengeworpen aan hen die nadien rechten op dat onroerend goed hebben verkregen (TMK art.1009).
Een aantekening wordt alleen op verzoek geplaatst. Bij door notarissen opgemaakte verkoopbeloften wordt de aantekening in het kadaster opgenomen indien een van de partijen daarom verzoekt (Turkse Kadasterwet art.26). Volgens de in 2022 gewijzigde bepaling van de Turkse Notariswet kan ook de notaris, indien een van de partijen daarom verzoekt en de heffingen en kosten betaalt, de verkoopbelofte via het kadastrale informatiesysteem in het kadaster laten aantekenen (Turkse Notariswet art.60/3). Een onderhandse overeenkomst kan niet worden aangetekend. De plaatsing van de aantekening moet worden gecontroleerd aan de hand van de kadastrale inschrijving; niemand kan zich erop beroepen een inschrijving in het kadaster niet te kennen (TMK art.1020).
De aantekening verbiedt de verkoop van het onroerend goed niet; degene die het onroerend goed na de aantekening verkrijgt, is echter gebonden aan het recht van de koper. Ontbreekt de aantekening en heeft de belover het onroerend goed aan een ander overgedragen, dan kan de koper in beginsel van die ander geen inschrijving vorderen; hij kan van de belover vergoeding vorderen van de schade die voortvloeit uit de niet-nakoming van de overeenkomst (TBK art.112).
Hoe lang is de aantekening geldig en wat is de verjaringstermijn?
De Turkse Kadasterwet stelt een termijn voor de aantekening:
Indien binnen vijf jaar na de aantekening de verkoop niet plaatsvindt of het recht van erfdienstbaarheid niet wordt gevestigd en in het kadaster ingeschreven, wordt deze aantekening door de beheerder van het kadaster of de kadasterambtenaren ambtshalve doorgehaald (Turkse Kadasterwet art.26).
Vijf jaar is de duur van de aantekening, niet van het recht dat uit de overeenkomst voortvloeit. Wordt de aantekening doorgehaald, dan eindigt de overeenkomst niet; wat eindigt, is de bescherming die de aantekening biedt: na de doorhaling kan het recht niet meer op grond van de aantekening worden tegengeworpen aan hen die daarna rechten op het onroerend goed verkrijgen.
Voor de vordering uit de overeenkomst kent de wet geen bijzondere termijn; de algemene regel is van toepassing: voor zover de wet niet anders bepaalt, verjaart elke vordering door verloop van tien jaar (TBK art.146). De termijn begint te lopen wanneer de vordering opeisbaar wordt, dat wil zeggen wanneer de voor de overdracht overeengekomen dag aanbreekt; is geen tijdstip voor nakoming overeengekomen, dan wordt de verbintenis in beginsel opeisbaar op het moment van haar ontstaan (TBK art.90, art.149). De verjaring wordt gestuit doordat de schuldenaar de schuld erkent of gedeeltelijk nakomt en doordat de schuldeiser een vordering instelt (TBK art.154). De rechter past de verjaring niet ambtshalve toe; de schuldenaar moet zich erop beroepen (TBK art.161). In de praktijk wordt aangenomen dat het verjaringsverweer van de verkoper in strijd met de goede trouw is en niet wordt gehonoreerd, indien het bezit van het onroerend goed aan de koper is overgedragen (TMK art.2); is het onroerend goed niet overgedragen, dan vormt de termijn van tien jaar een reëel gevaar van rechtsverlies.
| Termijn | Aanvang | Grondslag | Na afloop | |
|---|---|---|---|---|
| Aantekening in het kadaster | Vijf jaar | Datum van de aantekening | Tapu K. art.26 | De aantekening wordt ambtshalve doorgehaald; na doorhaling biedt de aantekening geen bescherming tegen hen die daarna rechten verkrijgen |
| Vordering uit de overeenkomst | Tien jaar | Dag waarop de vordering opeisbaar wordt | TBK art.146, art.149 | De schuldenaar kan een beroep op verjaring doen |
Niet verwarren met voorkeurs-, koop- en terugkooprechten. TBK art.238 zegt: “voorkeurs-, terugkoop- en kooprechten kunnen voor ten hoogste tien jaar worden overeengekomen en kunnen voor de bij wet bepaalde duur in het kadaster worden ingeschreven.” Het artikel noemt de belofte tot verkoop van een onroerende zaak niet; hoewel de verkoopbelofte in het voorgaande artikel samen met koop- en terugkoopovereenkomsten werd genoemd, wordt zij hier niet genoemd. Of deze beperking naar analogie kan worden toegepast op beloften die slechts aan één partij een kooprecht toekennen, is in de wet niet geregeld. Ook de regel over de niet-overdraagbaarheid van deze drie rechten (TBK art.239) noemt de verkoopbelofte niet; de overdracht van het recht uit een verkoopbelofte wordt beoordeeld volgens de algemene bepalingen inzake cessie en contractsoverneming (TBK art.183-184, art.205).
Als de belover de eigendomsakte (tapu) niet overdraagt: dwang tot inschrijving
Voor dit geval kent de wet een algemene weg: degene die op grond van een rechtsgrond die de verkrijging van eigendom mogelijk maakt, een persoonlijk recht heeft om van de eigenaar te vorderen dat de eigendom op zijn naam wordt ingeschreven, kan, indien de eigenaar weigert, van de rechter vorderen dat de eigendom door rechterlijke uitspraak wordt overgedragen (TMK art.716/1). In de praktijk wordt het recht uit een verkoopbelofte geldend gemaakt via een vordering tot inschrijving op grond van deze bepaling.
De verkoopbelofte is een wederkerige overeenkomst; de koper die inschrijving vordert, moet de volgens de overeenkomst eerst verschuldigde prijs hebben betaald of betaling hebben aangeboden (TBK art.97). In de praktijk wordt verlangd dat het resterende bedrag tijdens de procedure wordt gestort op een door de rechtbank te bepalen plaats.
Beslissingen betreffende zakelijke rechten op onroerende zaken kunnen niet ten uitvoer worden gelegd voordat zij in kracht van gewijsde zijn gegaan (HMK art.350/2, art.367/2). Door een rechterlijke uitspraak wordt eigendom verkregen vóór de inschrijving; om echter over de onroerende zaak te kunnen beschikken, zoals bij verkoop, moet de uitspraak in het kadaster worden ingeschreven, en de inschrijving kan rechtstreeks op grond van de uitspraak worden gevorderd (TMK art.705/2, art.716/2).
Indien men in plaats van inschrijving van de overeenkomst van de overeenkomst af wil, zijn de bepalingen inzake verzuim van toepassing: aan de belover wordt een passende termijn gesteld; blijft ook deze termijn zonder resultaat, dan kan de schuldeiser door onmiddellijk te verklaren dat hij van de nakoming afziet, vergoeding van zijn schade vorderen, of hij kan de overeenkomst ontbinden en het betaalde terugvorderen (TBK art.123–125). Indien de eigendomsakte (tapu) reeds is overgedragen en de ongeldigheid van de overdracht wordt aangevoerd, betreft het een vordering tot doorhaling van de tapu-inschrijving en nieuwe inschrijving.
Voorkomen dat de onroerende zaak tijdens de procedure wordt verkocht. Het instellen van een vordering verhindert niet vanzelf dat de eigenaar de onroerende zaak aan een ander overdraagt. Daarvoor wordt aan de rechtbank een voorlopige voorziening gevraagd, en de beschikking wordt in het kadaster ingeschreven; de ingeschreven beperking kan ook worden tegengeworpen aan hen die later rechten verkrijgen (HMK art.389; TMK art.1010). Indien de tenuitvoerlegging van de beschikking niet binnen één week wordt gevraagd nadat de beschikking aan de verzoeker is medegedeeld; of indien bij een voorlopige voorziening die vóór het instellen van de vordering is verkregen, de hoofdzaak niet binnen twee weken na het verzoek tot tenuitvoerlegging aanhangig wordt gemaakt, vervalt de voorziening van rechtswege (HMK art.393/1, art.397/1). De verzoeker van de voorziening stelt in beginsel zekerheid; indien het verzoek berust op een officieel document zoals een notariële akte, kan de rechtbank beslissen dat geen zekerheid wordt verlangd (HMK art.392/1). Omdat de Turkse Kadasterwet het instellen van een vordering niet noemt als een grond die de doorhaling na vijf jaar verhindert, is het belangrijk dat de voorziening vóór het verstrijken van de termijn van de aantekening wordt ingeschreven. De werking van de voorziening wordt uitvoerig besproken in het artikel over doorhaling van de tapu-inschrijving en nieuwe inschrijving.
Bij welke rechtbank en waar wordt de vordering ingesteld?
De bevoegde rechtbank is in beginsel de civiele rechtbank van eerste aanleg (HMK art.2); een verkoopbelofte tussen twee personen wordt daar behandeld. De verkoopbelofte behoort niet tot de vier geschilcategorieën waarvoor mediation als procesvoorwaarde is voorgeschreven (huur, verdeling en gerechtelijke verdeling van de mede-eigendom, appartementsrecht naar Turks recht, burenrecht) (Wet nr.6325 art.18/B/1). De bevoegdheidsregels zijn van openbare orde (HMK art.1) en er ontstaan twee uitzonderingen afhankelijk van wie de partijen zijn:
- Handelt de verkoper voor commerciële of beroepsmatige doeleinden en is de koper een consument, dan vloeit het geschil voort uit een consumententransactie en is de consumentenrechtbank bevoegd (Wet nr. 6502, art. 3, art. 73/1). Voor geschillen die voor deze rechtbank worden behandeld, is het instellen van een bemiddelingsprocedure vóór het instellen van de vordering een procesvoorwaarde; geschillen die een consumententransactie betreffen en voortvloeien uit het zakelijk recht op het onroerend goed, zoals een vordering tot gedwongen inschrijving, zijn echter van deze voorwaarde uitgezonderd (art. 73/A). Voor geschillen waarvan de waarde onder het in de wet vastgestelde en jaarlijks geactualiseerde bedrag ligt, is het verplicht zich tot de consumentenarbitragecommissie te wenden (art. 68).
- Zijn beide partijen koopman en houdt de transactie verband met de commerciële onderneming van beiden, dan is de zaak een handelszaak en wordt deze behandeld door de handelsrechtbank van eerste aanleg; in zaken betreffende een geldsom, zoals vorderingen tot betaling, schadevergoeding, een vordering tot opheffing van het verzet in de executie, negatieve vaststellingsvorderingen en revindicatievorderingen, is mediation een procesvoorwaarde (Turks Wetboek van Koophandel art. 4, art. 5, art. 5/A).
Een zaak die zonder voorafgaande mediation, waar deze procesvoorwaarde geldt, wordt ingesteld, wordt op formele gronden niet-ontvankelijk verklaard; gedurende de mediation is de verjaring geschorst (Wet nr. 6325 art. 18/A).
Bevoegdheid. Aangezien een vordering tot gedwongen inschrijving een zaak is die tot wijziging van de zakelijke gerechtigdheid kan leiden, is de rechtbank van de plaats waar het onroerend goed is gelegen bij uitsluiting bevoegd (Turks Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering art. 12/1): voor een onroerend goed in Alanya wordt de zaak in Alanya behandeld. Voor geldvorderingen, zoals de terugbetaling van de betaalde prijs, zijn de rechtbanken van de woonplaats van de gedaagde en de plaats van uitvoering van de overeenkomst bevoegd (Turks Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering art. 6, art. 10), en in consumentenzaken tevens de consumentenrechtbank van de woonplaats van de consument (Wet nr. 6502 art. 73/5).
Veelgestelde vragen
Kunnen wij de koopbelofte van een onroerend goed onderhands of bij gewone schriftelijke vorm aangaan?
In beginsel niet: een koopbelofte van een onroerend goed is slechts geldig indien zij bij authentieke akte is verleden (Turks Wetboek van Verbintenissenrecht art. 237/2) en het louter laten legaliseren van de handtekening bij een notaris volstaat niet (Turkse Notariswet art. 82/3). Uitzondering: tegenover een consument die de woning van een voor commerciële doeleinden handelende verkoper heeft gekocht en de prijs vooraf heeft betaald, kan de verkoper zich niet op het niet in acht nemen van het vormvereiste beroepen (Wet nr. 6502 art. 41/1).
Wat verlies ik als ik de overeenkomst niet in het kadaster laat aantekenen?
Niet de geldigheid, maar de bescherming tegenover derden. Een recht waarvan aantekening is verricht, kan ook worden tegengeworpen aan hen die later rechten hebben verkregen (Turks Burgerlijk Wetboek art. 1009). Is er geen aantekening en is het onroerend goed aan een ander overgedragen, dan resteert in beginsel slechts een vordering tot schadevergoeding jegens de belover (Turks Wetboek van Verbintenissenrecht art. 112).
Hoeveel jaar is de koopbelofte geldig en eindigt mijn recht als de aantekening vervalt?
Er zijn twee afzonderlijke termijnen. De aantekening in het kadaster wordt ambtshalve doorgehaald indien de verkoop niet binnen vijf jaar plaatsvindt (Kadasterwet art. 26); dit beëindigt niet het recht, maar de beschermende werking van de aantekening. De uit de overeenkomst voortvloeiende vordering is volgens de algemene regel onderworpen aan een verjaringstermijn van tien jaar, die begint te lopen zodra de vordering opeisbaar wordt (Turks Wetboek van Verbintenissenrecht art. 146, art. 149).
Kan de koopbelofte eenzijdig worden opgezegd?
De overeenkomst vervalt niet van rechtswege doordat een van de partijen dit wenst. Komt de wederpartij haar verbintenis niet na, dan wordt haar een passende termijn gegund; blijft deze termijn zonder resultaat, dan kan de overeenkomst worden ontbonden en kunnen partijen het door hen verrichte terugvorderen (Turks Wetboek van Verbintenissenrecht art. 123, art. 125). De consument die een woning van een aannemer koopt, heeft bovendien een herroepings- en ontbindingsrecht (Wet nr. 6502 art. 43, art. 45).
Waar wordt de zaak aanhangig gemaakt, kunnen we contractueel een andere rechtbank aanwijzen?
Bij de vordering tot gedwongen inschrijving is de rechtbank van de plaats waar het onroerend goed zich bevindt exclusief bevoegd (Turks Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering art. 12/1) en in gevallen van exclusieve bevoegdheid kan geen forumkeuzebeding worden gesloten (Turks Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering art. 18/1). Ook voor geldvorderingen is de mogelijkheid om de rechtbank bij overeenkomst aan te wijzen uitsluitend aan kooplieden en publiekrechtelijke rechtspersonen toegekend (Turks Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering art. 17).
Onderliggende wetgeving
Turks Burgerlijk Wetboek nr. 4721 — art. 2 (gedrag in overeenstemming met de goede trouw), art. 705 (inschrijving), art. 716 (recht om inschrijving te vorderen en vervanging door rechterlijke uitspraak), art. 1009 (aantekening van het recht voortvloeiend uit de verkoopbelofte), art. 1010 (aantekening van beperkingen van de beschikkingsbevoegdheid), art. 1020 (openbaarheid van het kadaster) — mevzuat.gov.tr
Turks Wetboek van Verbintenissenrecht nr. 6098 — art. 12 (vorm), art. 29 (voorovereenkomst), art. 77 en art. 82 (ongerechtvaardigde verrijking en verjaring), art. 90 (opeisbaarheid), art. 97 (volgorde bij nakoming), art. 112 (gevolgen van niet-nakoming), art. 123–125 (termijnstelling en keuzerechten), art. 146, art. 149, art. 154 en art. 161 (verjaring), art. 183–184 (cessie), art. 205 (contractsoverneming), art. 237 (vorm bij verkoop en verkoopbelofte van onroerend goed), art. 238–239 (termijn en overdracht van voorkeurs-, koop- en terugkooprechten) — mevzuat.gov.tr
Turkse Notariswet nr. 1512 — art. 60 (taken van de notarissen; verkoopbelofte en aantekening), art. 61/A (koopovereenkomst van onroerend goed), art. 82 (gevolgen van notariële akten), art. 89 (handelingen die verplicht in notariële vorm moeten worden verleden) — mevzuat.gov.tr
Turkse Kadasterwet nr. 2644 — art. 26 (aantekening van de verkoopbelofte en doorhaling na vijf jaar) — mevzuat.gov.tr
Turkse Wet consumentenbescherming nr. 6502 — art. 3 (definities), art. 12 (verjaring bij aansprakelijkheid voor gebrekkige zaken), art. 40–41 (verkoop van woningen met vooruitbetaling en vormvereiste), art. 43–45 (herroeping, levering, ontbinding), art. 68 (consumenten-arbitragecommissie), art. 73 en art. 73/A (consumentenrechtbanken en verplichte mediation) — mevzuat.gov.tr
Turks Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering nr. 6100 — art. 1–2 (absolute bevoegdheid), art. 6, art. 10, art. 12, art. 17–18 (relatieve bevoegdheid en forumkeuzebeding), art. 200 (bewijs door geschrift), art. 350 en art. 367 (niet uitvoerbaar vóór onherroepelijkheid), art. 389, art. 392–393, art. 397 (voorlopige voorziening) — mevzuat.gov.tr
Turks Wetboek van Koophandel nr. 6102 — art. 4–5 (handelszaken), art. 5/A (verplichte mediation) — mevzuat.gov.tr
Turkse Wet inzake mediation in civielrechtelijke geschillen nr. 6325 — art. 18/A en art. 18/B (verplichte mediation) — mevzuat.gov.tr
Gerelateerde pagina’s
- Huur- en vastgoedrecht — bovenliggende pagina
- Contractenrecht
- Vordering tot doorhaling van de tapu-inschrijving en nieuwe inschrijving
- Bouwcontract in ruil voor een aandeel in de grond
Deze tekst dient uitsluitend ter algemene juridische informatie en vormt geen juridisch advies. Aangezien de omstandigheden van elke zaak verschillen, wordt aanbevolen voor uw concrete situatie juridische bijstand van uw advocaat te verkrijgen.