Umowa przedwstępna sprzedaży nieruchomości (umowa przyrzeczenia sprzedaży nieruchomości) to umowa, w której strony zobowiązują się do zawarcia w przyszłości umowy sprzedaży nieruchomości. Jest umową przedwstępną: nie przenosi własności, lecz rodzi zobowiązanie do zawarcia umowy, która własność przeniesie. Do jej ważności co do zasady konieczne jest zawarcie jej u notariusza w formie aktu notarialnego.
Przyrzeczenie sprzedaży daje kupującemu prawo osobiste, ponieważ nabycie własności nieruchomości następuje przez wpis (turecki kodeks cywilny art. 705/1). Ochrona tego prawa przed osobami, które później nabyły prawa do nieruchomości, zależy od wpisu ostrzeżenia do aktu własności (tapu).
Ogólne ramy prawa nieruchomości można znaleźć na stronie Prawo najmu i nieruchomości, ogólne zasady dotyczące formy, zwłoki i przedawnienia – na stronie Prawo umów. Tutaj omówione są zasady właściwe dla przyrzeczenia sprzedaży.
W jakiej formie umowa przyrzeczenia sprzedaży jest zawierana u notariusza?
Ustawa jest jednoznaczna: dla ważności sprzedaży nieruchomości wymagana jest forma aktu notarialnego; przyrzeczenie sprzedaży nieruchomości, umowy odkupu i nabycia są nieważne, jeżeli nie zostały zawarte w formie aktu notarialnego (turecki kodeks zobowiązań art. 237/1-2). Ten sam wniosek wynika z zasady dotyczącej umów przedwstępnych: poza wyjątkami przewidzianymi w ustawach ważność umowy przedwstępnej zależy od formy przewidzianej dla umowy, która ma zostać zawarta (turecki kodeks zobowiązań art. 29/2).
Ustawa o notariacie zalicza „przyrzeczenie sprzedaży nieruchomości” do czynności, które muszą być dokonane w formie aktu notarialnego (art. 89). Poświadczenie podpisu nie spełnia tej formy: poświadczenie podpisu przez notariusza stwierdza, że poświadczony podpis należy do danej osoby, i nie obejmuje treści czynności prawnej (ustawa o notariacie art. 82/3). Dokument przyniesiony do notariusza jedynie w celu poświadczenia podpisu nie staje się umową przyrzeczenia sprzedaży.
Szczególna zasada dla konsumenta nabywającego lokal od dewelopera. W przypadku sprzedaży lokalu z przedpłatą, gdy cena jest płacona z góry lub w ratach, umowa przyrzeczenia sprzedaży musi zostać zawarta u notariusza w formie aktu notarialnego; jeżeli tego nie dochowano, sprzedawca nie może później powoływać się na nieważność umowy na niekorzyść konsumenta. Sprzedawca nie może również żądać od konsumenta żadnej płatności pod jakimkolwiek tytułem, dopóki nie zostanie zawarta ważna umowa (ustawa nr 6502 o ochronie konsumentów art. 41). Przepis ten chroni konsumenta, nie znosi jednak obowiązku zawarcia umowy u notariusza.
Lokal z przedpłatą: nabywanie lokalu od dewelopera
Jeżeli sprzedawca sprzedaje lokal w celach handlowych lub zawodowych, nabywca jest konsumentem, a cena jest płacona przed wydaniem – jednorazowo lub w ratach – umowa stanowi sprzedaż lokalu z przedpłatą (ustawa nr 6502 art. 40/1). Ustawa wiąże z taką sprzedażą następujące zasady:
- Co najmniej jeden dzień przed zawarciem umowy konsumentowi należy wręczyć formularz informacyjny; umowy nie można zawrzeć przed uzyskaniem pozwolenia na budowę (art.40/2-3).
- Konsument może odstąpić w terminie czternastu dni bez podania przyczyny i bez zapłaty kary umownej (art.43/1).
- Lokal mieszkalny należy wydać w terminie określonym w umowie; termin ten nie może przekroczyć czterdziestu ośmiu miesięcy od dnia zawarcia umowy (art.44/1).
- Konsument może odstąpić od umowy bez podania przyczyny do dwudziestu czterech miesięcy od dnia zawarcia umowy; sprzedawca może wówczas żądać wyłącznie kosztów ustawowych oraz odszkodowania ograniczonego według okresu przewidzianego w ustawie. Sprzedawca, który nie wykonał własnych obowiązków, nie może żądać od konsumenta żadnej należności (art.45).
- Odpowiedzialność sprzedawcy za wady lokalu mieszkalnego podlega, jeżeli nie przewidziano dłuższego terminu, pięcioletniemu przedawnieniu od dnia wydania (art.12/1).
Co dzieje się z zapłaconą ceną, gdy przyrzeczenie sprzedaży nie zostało zawarte u notariusza?
Umowa zawarta z naruszeniem wymaganej formy nie wywołuje skutków prawnych (turecki kodeks zobowiązań art.12/2); na podstawie takiej umowy nie można żądać wpisu w akcie własności (tapu). Zapłaconej kwoty można jednak żądać z powrotem: wzbogacenie oparte na nieważnej podstawie podlega zwrotowi (turecki kodeks zobowiązań art.77). Roszczenia tego należy dochodzić w terminie dwóch lat od dnia, w którym uprawniony dowiedział się o prawie do żądania zwrotu, a w każdym razie dziesięciu lat od dnia, w którym nastąpiło wzbogacenie (turecki kodeks zobowiązań art.82).
W praktyce przy zwrocie kwoty uwzględnia się upływ czasu i zmianę wartości pieniądza zgodnie z zasadą sprawiedliwości wyrównawczej. W wyjątkowych sytuacjach, gdy świadczenia zostały spełnione w całości lub w przeważającej części, powołanie się na brak formy może zostać uznane za oczywiste nadużycie prawa (turecki kodeks cywilny art.2); kwestię tę ocenia się odrębnie w każdym przypadku.
Istotne jest dokumentowanie płatności dokonywanych do rąk własnych; ustawa wymaga udowodnienia dokumentem czynności prawnych przekraczających określoną wartość (turecki kodeks postępowania cywilnego art.200). W odniesieniu do konsumenta nabywającego lokal od wykonawcy zastosowanie ma ponadto zasada określona w art.41 ustawy nr 6502 wskazanej powyżej.
Różnica między umową przedwstępną sprzedaży a umową sprzedaży
| Umowa przedwstępna sprzedaży | Umowa sprzedaży nieruchomości | |
|---|---|---|
| Miejsce zawarcia | U notariusza, w formie aktu notarialnego (turecka ustawa o notariacie art.89) | W tureckim urzędzie ksiąg wieczystych, w formie aktu urzędowego; po zmianie z 2022 także u notariusza (turecka ustawa o notariacie art.61/A); wpisu dokonuje turecki urząd ksiąg wieczystych |
| Skutek | Roszczenie osobiste: zobowiązanie do zawarcia umowy sprzedaży | Własność: nabywana z chwilą wpisu (turecki kodeks cywilny art.705) |
| Wobec osób trzecich | Tylko po dokonaniu wzmianki — wobec osób, które później nabyły prawa (turecki kodeks cywilny art.1009) | Wpis można powoływać wobec każdego |
| W razie niewykonania | Żąda się od sądu dokonania wpisu na podstawie orzeczenia sądu (turecki kodeks cywilny art.716) | Własność przeszła z chwilą wpisu |
Umowa przedwstępna sprzedaży nie jest czynnością zastępującą umowę sprzedaży; jest zobowiązaniem podjętym na drodze do jej zawarcia.
Co się zmienia, gdy umowa przedwstępna sprzedaży zostanie ujawniona w akcie własności (tapu)?
Wzmianka nie jest warunkiem ważności umowy, lecz warunkiem ochrony wobec osób trzecich. Ustawa wymienia umowę przedwstępną sprzedaży wśród praw podlegających ujawnieniu i przewiduje, że po dokonaniu wzmianki prawa te można powoływać wobec osób, które później nabyły prawa do tej nieruchomości (turecki kodeks cywilny art. 1009).
Wzmianki dokonuje się wyłącznie na wniosek. Umowy przedwstępne sprzedaży sporządzone przez notariusza ujawnia się w księdze wieczystej, jeżeli zażąda tego jedna ze stron (turecka ustawa o księgach wieczystych art. 26). Zgodnie z przepisem zmienionym w 2022 tureckiej ustawy o notariacie notariusz może również, jeżeli jedna ze stron złoży wniosek i uiści opłaty oraz koszty, dokonać wzmianki o umowie przedwstępnej sprzedaży w księdze wieczystej za pośrednictwem systemu informatycznego ksiąg wieczystych (turecka ustawa o notariacie art. 60/3). Umowy w zwykłej formie pisemnej nie można ujawnić w ten sposób. Należy sprawdzić, czy wzmianka figuruje w księdze wieczystej; nikt nie może powoływać się na nieznajomość wpisu w księdze wieczystej (turecki kodeks cywilny art. 1020).
Wzmianka nie zakazuje sprzedaży nieruchomości; osoba, która nabyła nieruchomość po jej dokonaniu, jest jednak związana prawem kupującego. Jeżeli wzmianki nie dokonano, a przyrzekający przeniósł nieruchomość na inną osobę, kupujący co do zasady nie może żądać od tej osoby wpisu; może żądać od przyrzekającego naprawienia szkody wynikłej z niewykonania umowy (turecki kodeks zobowiązań art.112).
Jak długo wzmianka jest skuteczna i jaki jest termin przedawnienia?
Turecka ustawa o księgach wieczystych określa termin obowiązywania wzmianki:
Jeżeli w ciągu pięciu lat od dokonania wzmianki nie nastąpi sprzedaż lub nie zostanie ustanowione i wpisane do księgi wieczystej ograniczone prawo rzeczowe, wzmianka ta zostanie z urzędu wykreślona przez kierownika urzędu ksiąg wieczystych lub pracowników urzędu ksiąg wieczystych (turecka ustawa o księgach wieczystych art.26).
Pięć lat to termin adnotacji, a nie prawa wynikającego z umowy. Wykreślenie adnotacji nie powoduje wygaśnięcia umowy; wygasa jedynie ochrona zapewniana przez adnotację: po wykreśleniu prawa nie można już podnosić na podstawie adnotacji przeciwko osobom, które nabyły prawa na nieruchomości po jej wykreśleniu.
Dla wierzytelności wynikającej z umowy ustawa nie przewiduje szczególnego terminu; stosuje się zasadę ogólną: jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, każda wierzytelność przedawnia się z upływem dziesięciu lat (TBK art. 146). Termin ten zaczyna biec, gdy wierzytelność staje się wymagalna, to jest z nadejściem dnia uzgodnionego w umowie na przeniesienie własności; jeżeli termin świadczenia nie został określony, zobowiązanie staje się co do zasady wymagalne z chwilą powstania (TBK art. 90, art. 149). Uznanie długu przez dłużnika lub częściowe spełnienie świadczenia oraz wytoczenie powództwa przez wierzyciela przerywają bieg przedawnienia (TBK art. 154). Sąd nie uwzględnia przedawnienia z urzędu; zarzut przedawnienia musi podnieść dłużnik (TBK art. 161). W praktyce, jeżeli posiadanie nieruchomości zostało wydane kupującemu, zarzut przedawnienia sprzedającego bywa uznawany za sprzeczny z zasadami dobrej wiary (TMK art. 2) i nieuwzględniany; jeżeli nieruchomość nie została wydana, termin dziesięcioletni stanowi realne niebezpieczeństwo utraty praw.
| Termin | Początek biegu | Podstawa prawna | Po upływie | |
|---|---|---|---|---|
| Adnotacja w księdze wieczystej | Pięć lat | Data adnotacji | turecka ustawa o księgach wieczystych art. 26 | Adnotacja jest wykreślana z urzędu; po wykreśleniu ochrona adnotacji nie działa przeciwko osobom, które nabyły prawa po wykreśleniu |
| Wierzytelność z umowy | Dziesięć lat | Dzień wymagalności wierzytelności | TBK art. 146, art. 149 | Dłużnik może podnieść zarzut przedawnienia |
Nie należy mylić z prawem pierwokupu, prawem odkupu i prawem kupna. TBK m.238 „prawa pierwokupu, odkupu i kupna można zastrzec najwyżej na okres dziesięciu lat i mogą one być wpisane do księgi wieczystej na czas określony w ustawach” mówi. Przepis nie wymienia przyrzeczenia sprzedaży nieruchomości; w poprzednim artykule przyrzeczenie sprzedaży zostało wymienione wraz z umowami kupna i odkupu, tutaj jednak nie jest wymienione. Czy to ograniczenie może być stosowane per analogiam do przyrzeczeń przyznających tylko jednej stronie prawo kupna, ustawa nie rozstrzyga. Również reguła o nieprzenoszalności tych trzech praw (TBK m.239) nie wymienia przyrzeczenia sprzedaży; przeniesienie prawa wynikającego z przyrzeczenia sprzedaży ocenia się według przepisów ogólnych o przelewie wierzytelności i przeniesieniu umowy (TBK m.183-184, m.205).
Gdy przyrzekający nie przenosi własności: przymuszenie do wpisu
Na tę sytuację ustawa przewiduje ogólną drogę: ten, kto na podstawie mającego stanowić podstawę nabycia własności zdarzenia prawnego ma osobiste prawo żądać od właściciela wpisania własności na swoją rzecz, może w razie uchylania się właściciela żądać od sędziego przeniesienia własności orzeczeniem sądowym (TMK m.716/1). W praktyce prawo wynikające z przyrzeczenia sprzedaży dochodzone jest powództwem o wpis opartym na tym przepisie.
Przyrzeczenie sprzedaży jest umową wzajemną; kupujący żądający wpisu musi zapłacić cenę, którą zgodnie z umową powinien zapłacić wcześniej, albo zaoferować jej zapłatę (TBK m.97). W praktyce wymaga się, aby pozostała cena została złożona w miejscu, które sąd określi w toku postępowania.
Orzeczenia dotyczące praw rzeczowych na nieruchomości nie mogą być wykonane, dopóki się nie uprawomocnią (HMK m.350/2, m.367/2). Na mocy orzeczenia sądu własność nabywa się przed wpisem; jednak aby dokonywać czynności rozporządzających nieruchomością, takich jak sprzedaż, konieczne jest wpisanie orzeczenia do księgi wieczystej, a wpisu można żądać bezpośrednio na podstawie orzeczenia (TMK m.705/2, m.716/2).
Jeśli zamiast wpisu strona chce uwolnić się od umowy, stosuje się przepisy o zwłoce: przyrzekającemu wyznacza się odpowiedni termin; jeżeli i ten termin upłynie bezskutecznie, wierzyciel może, zawiadamiając niezwłocznie o rezygnacji ze świadczenia, żądać naprawienia szkody albo odstąpić od umowy i żądać zwrotu tego, co zapłacił (TBK m.123–125). Jeśli akt własności (tapu) został już przeniesiony i podnoszona jest nieważność przeniesienia, przedmiotem jest powództwo o unieważnienie wpisu własności i nowy wpis.
Zapobieżenie sprzedaży nieruchomości w toku postępowania. Wytoczenie powództwa nie uniemożliwia automatycznie właścicielowi przeniesienia nieruchomości na inną osobę. W tym celu żąda się od sądu środka zabezpieczającego, a postanowienie o zabezpieczeniu wpisuje się do księgi wieczystej; wpisane ograniczenie można podnieść również wobec osób, które nabyły prawo później (HMK m.389; TMK m.1010). Jeśli wykonania postanowienia o zabezpieczeniu nie zażąda się w ciągu jednego tygodnia od zawiadomienia o postanowieniu ubiegającego się o zabezpieczenie; jeśli w przypadku zabezpieczenia uzyskanego przed wytoczeniem powództwa sprawa główna nie zostanie wytoczona w ciągu dwóch tygodni od żądania wykonania – zabezpieczenie upada z mocy prawa (HMK m.393/1, m.397/1). Ubiegający się o zabezpieczenie co do zasady składa zabezpieczenie; jeżeli żądanie opiera się na dokumencie urzędowym, takim jak akt notarialny, sąd może postanowić o odstąpieniu od żądania zabezpieczenia (HMK m.392/1). Ponieważ turecka ustawa o księgach wieczystych nie wymienia wytoczenia powództwa jako przyczyny uniemożliwiającej wykreślenie wpisu po upływie pięciu lat, istotne jest uzyskanie wpisu o zabezpieczeniu przed upływem okresu jego obowiązywania. Działanie zabezpieczenia jest szczegółowo opisane w artykule powództwo o unieważnienie wpisu własności i nowy wpis.
W którym sądzie i gdzie wytacza się powództwo?
Sądem właściwym rzeczowo jest co do zasady sąd cywilny pierwszej instancji (HMK m.2); powództwo dotyczące przyrzeczenia sprzedaży między dwiema osobami rozpoznaje ten sąd. Przyrzeczenie sprzedaży nie jest wymienione wśród czterech rodzajów sporów, dla których przewidziano mediację jako przesłankę procesową (najem, podział i zniesienie współwłasności przez sąd, odrębna własność lokalu w prawie tureckim, prawo sąsiedzkie) (ustawa nr 6325 m.18/B/1). Przepisy o właściwości rzeczowej mają charakter bezwzględnie obowiązujący (HMK m.1) i w zależności od tego, kim są strony, powstają dwa wyjątki:
- Jeśli sprzedawca działa w celu handlowym lub zawodowym, a kupujący jest konsumentem, spór wynika z transakcji konsumenckiej i właściwy jest sąd konsumencki (ustawa nr 6502, art. 3, art. 73/1). W sporach rozpoznawanych przez ten sąd warunkiem dopuszczalności powództwa jest uprzednie skierowanie sprawy do mediatora; jednak spory wynikające z transakcji konsumenckiej i dotyczące samej nieruchomości, na przykład powództwo o złożenie oświadczenia woli o przeniesieniu własności, są wyłączone spod tego warunku (art. 73/A). W sprawach o wartości niższej niż kwota określona w ustawie i corocznie aktualizowana obowiązkowe jest skierowanie sprawy do konsumenckiego sądu polubownego (art. 68).
- Jeśli obie strony są przedsiębiorcami i czynność dotyczy ich przedsiębiorstw, powództwo jest sprawą gospodarczą i rozpoznaje je sąd gospodarczy pierwszej instancji; w sprawach o roszczenia pieniężne, odszkodowanie, powództwo o uchylenie zarzutu dłużnika w egzekucji, ustalenie nieistnienia zobowiązania i zwrot wyegzekwowanej kwoty mediacja jest warunkiem dopuszczalności powództwa (turecki kodeks handlowy art. 4, art. 5, art. 5/A).
Powództwo wniesione bez uprzedniego skorzystania z mediacji, gdy jest ona warunkiem dopuszczalności, podlega odrzuceniu z przyczyn formalnych; w czasie mediacji bieg przedawnienia ulega zawieszeniu (ustawa nr 6325 m.18/A).
Właściwość miejscowa. Ponieważ powództwo o złożenie oświadczenia woli o przeniesieniu własności może prowadzić do zmiany podmiotu prawa rzeczowego, wyłącznie właściwy jest sąd miejsca położenia nieruchomości (turecki kodeks postępowania cywilnego art. 12/1): w sprawie nieruchomości położonej w Alanyi powództwo wytacza się w Alanyi. W sprawach o roszczenia pieniężne, takich jak zwrot zapłaconej ceny, właściwe są sądy miejsca zamieszkania pozwanego i miejsca wykonania umowy (turecki kodeks postępowania cywilnego art. 6, art. 10), a w sprawach konsumenckich dodatkowo sąd konsumencki miejsca zamieszkania konsumenta (ustawa nr 6502, art. 73/5).
Najczęściej zadawane pytania
Czy umowę przedwstępną sprzedaży można zawrzeć w zwykłej formie pisemnej?
Co do zasady nie: przedwstępna umowa sprzedaży nieruchomości jest ważna tylko w formie aktu notarialnego (turecki kodeks zobowiązań art. 237/2), a samo poświadczenie podpisu u notariusza nie wystarczy (turecka ustawa o notariacie art. 82/3). Wyjątek: sprzedawca, który sprzedaje lokal w celach handlowych i otrzymał uprzednio zapłatę ceny od kupującego będącego konsumentem, nie może powoływać się na niezachowanie formy (ustawa nr 6502, art. 41/1).
Co stracę, jeśli nie wpiszę umowy do księgi wieczystej?
Nie ważność umowy, lecz ochronę wobec osób trzecich. Prawo objęte wpisem można podnosić także wobec osób, które nabyły prawa później (turecki kodeks cywilny art. 1009). Jeśli wpisu brak, a nieruchomość została przeniesiona na inną osobę, zasadniczo pozostaje roszczenie odszkodowawcze przeciwko przyrzekającemu (turecki kodeks zobowiązań art. 112).
Ile lat ważna jest umowa przedwstępna sprzedaży i czy wygaśnięcie wpisu pozbawia mnie prawa?
Istnieją dwa odrębne terminy. Wpis w księdze wieczystej zostaje wykreślony z urzędu, jeśli sprzedaż nie nastąpi w ciągu pięciu lat (turecka ustawa o księgach wieczystych art. 26); oznacza to ustanie ochrony wynikającej z wpisu, a nie samego prawa. Roszczenie wynikające z umowy przedawnia się według zasady ogólnej z upływem dziesięciu lat, a termin rozpoczyna bieg z chwilą wymagalności roszczenia (turecki kodeks zobowiązań art. 146, art. 149).
Czy umowę przedwstępną sprzedaży można jednostronnie rozwiązać?
Umowa nie wygasa automatycznie na żądanie jednej ze stron. Jeśli druga strona nie wykonuje zobowiązania, wyznacza się jej odpowiedni termin; po bezskutecznym upływie terminu można odstąpić od umowy, a strony mogą żądać zwrotu tego, co świadczyły (turecki kodeks zobowiązań art. 123, art. 125). Konsumentowi, który nabył lokal od dewelopera, przysługują ponadto prawa odstąpienia od umowy w ustawowym terminie i odstąpienia z powodu niewykonania (ustawa nr 6502, art. 43, art. 45).
Gdzie wnosi się pozew? Czy w umowie można wskazać inny sąd?
W sprawie o zobowiązanie do dokonania wpisu właściwy wyłącznie jest sąd miejsca położenia nieruchomości (turecki kodeks postępowania cywilnego art. 12/1) i w przypadkach właściwości wyłącznej nie można zawrzeć umowy prorogacyjnej (turecki kodeks postępowania cywilnego art. 18/1). Także w odniesieniu do wierzytelności pieniężnych możliwość określenia sądu w umowie przysługuje wyłącznie przedsiębiorcom i publicznym osobom prawnym (turecki kodeks postępowania cywilnego art. 17).
Podstawy prawne
turecki kodeks cywilny nr 4721 — art. 2 (działanie w dobrej wierze), art. 705 (wpis), art. 716 (prawo żądania wpisu i wpis na podstawie orzeczenia sądu), art. 1009 (adnotacja prawa wynikającego z umowy przedwstępnej sprzedaży), art. 1010 (adnotacje ograniczeń w rozporządzaniu), art. 1020 (jawność księgi wieczystej) — mevzuat.gov.tr
turecki kodeks zobowiązań nr 6098 — art. 12 (forma), art. 29 (umowa przedwstępna), art. 77 i art. 82 (bezpodstawne wzbogacenie i przedawnienie), art. 90 (wymagalność), art. 97 (kolejność świadczeń), art. 112 (skutki niewykonania), art. 123–125 (wyznaczenie terminu i uprawnienia wynikające z wyboru), art. 146, art. 149, art. 154 i art. 161 (przedawnienie), art. 183–184 (przelew wierzytelności), art. 205 (przejęcie umowy), art. 237 (sprzedaż nieruchomości i forma umowy przedwstępnej sprzedaży), art. 238–239 (terminy i przeniesienie prawa pierwokupu, prawa kupna i prawa odkupu) — mevzuat.gov.tr
turecka ustawa o notariacie nr 1512 — art. 60 (zadania notariuszy; umowa przedwstępna sprzedaży i adnotacja), art. 61/A (umowa sprzedaży nieruchomości), art. 82 (skutki czynności notarialnych), art. 89 (czynności wymagające formy aktu notarialnego) — mevzuat.gov.tr
turecka ustawa o aktach własności (tapu) nr 2644 — art. 26 (adnotacja umowy przedwstępnej sprzedaży i wykreślenie po pięciu latach) — mevzuat.gov.tr
turecka ustawa nr 6502 o ochronie konsumentów — art. 3 (definicje), art. 12 (przedawnienie odpowiedzialności za wady towaru), art. 40–41 (sprzedaż mieszkania z przedpłatą i wymóg formy), art. 43–45 (odstąpienie, wydanie, rozwiązanie umowy), art. 68 (komisja arbitrażowa ds. konsumentów), art. 73 i art. 73/A (sądy konsumenckie i mediacja jako warunek dopuszczalności powództwa) — mevzuat.gov.tr
turecki kodeks postępowania cywilnego nr 6100 — art. 1–2 (właściwość rzeczowa), art. 6, art. 10, art. 12, art. 17–18 (właściwość miejscowa i umowa prorogacyjna), art. 200 (dowód za pomocą dokumentu urzędowego lub prywatnego), art. 350 i art. 367 (brak wykonalności przed uprawomocnieniem), art. 389, art. 392–393, art. 397 (zabezpieczenie roszczenia) — mevzuat.gov.tr
turecki kodeks handlowy nr 6102 — art. 4–5 (sprawy gospodarcze), art. 5/A (mediacja jako warunek dopuszczalności powództwa) — mevzuat.gov.tr
turecka ustawa nr 6325 o mediacji w sporach prawnych — art. 18/A i art. 18/B (mediacja jako warunek dopuszczalności powództwa) — mevzuat.gov.tr
Powiązane strony
- Prawo najmu i nieruchomości — strona nadrzędna
- Prawo umów
- Unieważnienie wpisu własności i nowy wpis
- Umowa o roboty budowlane w zamian za lokal
Niniejszy tekst ma charakter ogólnej informacji prawnej, nie stanowi opinii prawnej. Ponieważ okoliczności każdej sprawy są odmienne, zaleca się uzyskanie pomocy prawnej od adwokata w konkretnej sytuacji.