Autor: Av. Merve Kartal · Publikacja: 05.11.2026

Powództwo o ustalenie czynszu to powództwo wytaczane w celu ustalenia przez sąd czynszu, który będzie obowiązywał w nowym okresie najmu (turecki kodeks zobowiązań art. 345). Powództwo można wytoczyć w każdym czasie; jednak aby ustalona kwota obowiązywała od początku nowego okresu najmu, powództwo musi zostać wytoczone najpóźniej trzydzieści dni przed rozpoczęciem nowego okresu albo wynajmujący musi do tego dnia pisemnie zawiadomić najemcę o zamiarze żądania podwyżki i wytoczyć powództwo do końca nowego okresu; jeżeli umowa zawiera postanowienie o podwyżce, wystarczy powództwo wytoczone do końca okresu (turecki kodeks zobowiązań art. 345).

Powództwo odpowiada na dwa odrębne pytania: jaka będzie kwota czynszu, jeżeli strony nie uzgodniły wskaźnika podwyżki, oraz co należy zastosować, jeżeli postanowienie umowne o podwyżce przekracza granicę ustawową. Ustawowy mechanizm jest trójstopniowy:

Sytuacja	Co określa kwotę
Strony uzgodniły podwyżkę	Porozumienie jest ważne, ale nie może przekroczyć wskaźnika zmiany cen konsumpcyjnych obliczanego na podstawie średniej z dwunastu miesięcy
Strony nie uzgodniły podwyżki	Określa ją sędzia, również pod warunkiem nieprzekroczenia tego samego wskaźnika
Upłynęło pięć lat	Określa ją sędzia; tym razem wskaźnik zmiany cen konsumpcyjnych nie jest jedynym kryterium, bierze się też pod uwagę porównywalne czynsze najmu

Zasady te dotyczą najmu lokali mieszkalnych i zadaszonych lokali użytkowych; nie stosuje się ich do najmu nieruchomości przeznaczonych ze względu na swój charakter do użytku tymczasowego, zawartego na okres sześciu miesięcy lub krótszy (turecki kodeks zobowiązań art. 339). Ogólne ramy stosunku najmu opisano na stronie Prawo najmu i nieruchomości.

Jaka jest górna granica podwyżki czynszu?

Ustawa ustala granicę wprost: porozumienia stron dotyczące czynszu obowiązującego w odnawianych okresach najmu są ważne pod warunkiem, że nie przekraczają wskaźnika zmiany cen konsumpcyjnych obliczanego na podstawie średniej z dwunastu miesięcy w poprzednim roku najmu. Zasada ta ma zastosowanie również do umów najmu zawartych na okres dłuższy niż rok (turecki kodeks zobowiązań art. 344/1).

Ważne są trzy szczegóły:

Kryterium nie jest roczna inflacja, lecz wskaźnik zmiany cen konsumpcyjnych obliczany na podstawie średniej z dwunastu miesięcy. Te dwie liczby nie są tożsame. Wskaźnik publikuje Turecki Instytut Statystyczny.
Kryterium dotyczy poprzedniego roku najmu; bierze się pod uwagę rok umowny, a nie rok kalendarzowy.
Skutek postanowienia o podwyżce przekraczającego granicę nie jest wprost uregulowany w przepisie. W praktyce takie postanowienie uważa się za nieważne w części przekraczającej granicę, a podwyżka pozostaje ograniczona do wskaźnika dozwolonego ustawą; pozostała część umowy pozostaje w mocy (nieważność częściowa, turecki kodeks zobowiązań art. 27/2).

Na tej stronie nie podaje się bieżącej wartości wskaźnika. Wskaźnik zmienia się co miesiąc; wartość prawidłowa w dniu publikacji byłaby błędna w następnym miesiącu.

Co się dzieje, gdy umowa nie zawiera wskaźnika podwyżki?

Jeżeli strony nie zawarły w tej kwestii porozumienia, czynsz najmu określa sędzia, pod warunkiem nieprzekroczenia tego samego wskaźnika, z uwzględnieniem stanu przedmiotu najmu i zasad słuszności (turecki kodeks zobowiązań art. 344/2).

Brak w umowie postanowienia o podwyżce nie oznacza zatem, że wynajmujący może dowolnie podwyższać czynsz, ani że najemca nie zapłaci żadnej podwyżki. Jeżeli strony nie porozumieją się co do nowego okresu, ustalenie pozostaje w gestii sądu, a górna granica, którą sąd ma do dyspozycji, jest taka sama.

Reguła pięciu lat: dlaczego granica się zmienia?

Bez względu na to, czy strony zawarły w tej kwestii porozumienie, w umowach najmu zawartych na okres dłuższy niż pięć lat lub odnowionych po upływie pięciu lat oraz po upływie każdych kolejnych pięciu lat czynsz najmu obowiązujący w nowym roku najmu określa sędzia, w sposób zgodny z zasadami słuszności, biorąc pod uwagę zmianę według dwunastomiesięcznych średnich wskaźnika cen konsumpcyjnych, stan przedmiotu najmu oraz porównywalne czynsze najmu. Czynsz najmu ustalony w ten sposób w roku najmu następującym po każdym okresie pięciu lat może być zmieniany zgodnie z zasadami określonymi w poprzednich ustępach (turecki kodeks zobowiązań art. 344/3).

Różnica między tymi dwoma ustępami tkwi w brzmieniu przepisu. W ustępach pierwszym i drugim ustawa mówi „pod warunkiem nieprzekroczenia”; tam wskaźnik stanowi górną granicę. W ustępie trzecim tego zwrotu nie ma; tam wskaźnik jest jednym z trzech kryteriów, a obok niego dodano porównywalne czynsze najmu.

Praktyczna konsekwencja jest następująca: po upływie pięciu lat czynsz najmu może zostać zbliżony do czynszów porównywalnych, nawet jeżeli przez wiele lat pozostawał ograniczony wskaźnikiem. Skorzystanie z tej zasady od początku nowego roku najmu, w którym upływa pięć lat, zależy również od spełnienia jednego z warunków opisanych poniżej w art. 345 tureckiego kodeksu zobowiązań.

Gdy czynsz najmu jest w walucie obcej

Jeżeli czynsz najmu został ustalony w walucie obcej, bada się odrębnie dwa pytania: czy postanowienie jest ważne, a jeżeli tak – jak zmienia się kwota?

Czy postanowienie jest ważne? turecki kodeks zobowiązań art. 344/4 zastrzega przepisy ustawy nr 1567 o ochronie wartości pieniądza tureckiego. Zgodnie z regulacjami wydanymi na podstawie tej ustawy osoby mające miejsce zamieszkania w Turcji nie mogą w umowach najmu nieruchomości, w tym lokali mieszkalnych i zadaszonych lokali użytkowych, zawieranych między sobą ustalać czynszu w walucie obcej ani w walucie indeksowanej (decyzja nr 32, art. 4/g; komunikat nr 2008-32/34, art. 8/2). Jednym z wyjątków są umowy, w których najemcami są osoby niebędące obywatelami tureckimi i niemające miejsca zamieszkania w Turcji (komunikat art. 8/3). Sam fakt, że właściciel nieruchomości jest cudzoziemcem, nie stanowi zatem wyjątku; bada się, czy strony mają miejsce zamieszkania w Turcji oraz jaka jest sytuacja najemcy. Szczegóły reguluje komunikat ministerstwa i mogą ulec zmianie; to, czy konkretna umowa spełnia te zasady, należy oceniać odrębnie.

Jeżeli postanowienie jest ważne, ustawa przewiduje, co następuje: przed upływem pięciu lat nie można zmienić czynszu najmu; zastrzega się jednak przepisy o nadmiernym utrudnieniu spełnienia świadczenia. Po upływie pięciu lat przy ustalaniu czynszu najmu stosuje się ustęp trzeci, uwzględniając również zmiany wartości waluty obcej (turecki kodeks zobowiązań art. 344/4). Oznacza to, że przez pięć lat kwota nie może ulec zmianie; dotyczy to również podwyżki według stopy wskaźnika. Po upływie pięciu lat działa reguła pięciu lat, a zmiana kursu również jest brana pod uwagę.

Zastrzeżony przepis brzmi: jeżeli nadzwyczajna okoliczność, która nie była przewidziana i której nie można było oczekiwać w chwili zawarcia umowy, powstała z przyczyny niezawinionej przez dłużnika i zmieniła sytuację na niekorzyść dłużnika w stopniu, w którym żądanie spełnienia świadczenia byłoby sprzeczne z zasadami uczciwości, a dłużnik jeszcze nie spełnił świadczenia albo spełnił je, zastrzegając prawa wynikające z nadmiernego utrudnienia spełnienia świadczenia, dłużnik może żądać od sędziego dostosowania umowy do nowych okoliczności, a jeżeli to niemożliwe – odstąpienia od umowy; w umowach o świadczenia ciągłe dłużnik co do zasady korzysta z prawa wypowiedzenia zamiast odstąpienia. Przepis ten stosuje się również do długów w walucie obcej (turecki kodeks zobowiązań art. 138).

Przepis ten przyznaje to prawo dłużnikowi. W umowie najmu obie strony są dłużnikami świadczenia: wynajmujący zobowiązuje się oddać rzecz najętą do używania, a najemca do zapłaty czynszu (turecki kodeks zobowiązań art. 299). To, która strona może żądać dostosowania umowy oraz czy sama zmiana kursu waluty spełnia te przesłanki, ocenia się według okoliczności konkretnego przypadku; szczegóły znajdują się w sekcji dotyczącej dostosowania umowy na stronie Prawo umów. Najemca, który nadal płaci czynsz ustalony w walucie obcej bez zgłoszenia zastrzeżenia, może nie spełniać tej przesłanki za okresy, za które zapłacił.

Kiedy można wnieść powództwo o ustalenie czynszu i od kiedy orzeczenie jest skuteczne?

Ustawa pozostawia swobodę co do terminu wniesienia powództwa, ale okres, od którego orzeczenie wiąże, zależy od terminu.

Powództwo o ustalenie czynszu można wnieść w każdym czasie (turecki kodeks zobowiązań art. 345/1). Jednak aby czynsz ustalony przez sąd wiązał najemcę od początku nowego okresu najmu, musi być spełniony jeden z następujących warunków (turecki kodeks zobowiązań art. 345/2):

Powództwo musi zostać wniesione najpóźniej na trzydzieści dni przed początkiem nowego okresu; albo
Wynajmujący musi do tego samego terminu, tj. najpóźniej na trzydzieści dni przed nowym okresem, zawiadomić najemcę na piśmie, że czynsz zostanie podwyższony, a powództwo musi zostać wniesione do końca kolejnego okresu najmu.

Ponadto: jeżeli w umowie znajduje się postanowienie, że czynsz w nowym okresie najmu zostanie podwyższony, czynsz ustalony przez sąd w powództwie wniesionym do końca nowego okresu najmu obowiązuje od początku tego nowego okresu (turecki kodeks zobowiązań art. 345/3).

Praktyczna konsekwencja jest następująca: pisemne zawiadomienie dokonane najpóźniej na trzydzieści dni przed rozpoczęciem nowego okresu sprawia, że orzeczenie stosuje się z mocą wsteczną od początku okresu, nawet jeżeli powództwo wniesiono w trakcie nowego okresu. Aby móc udowodnić, że zawiadomienie dotarło do najemcy przed tym terminem, należy wybrać sposób umożliwiający udokumentowanie doręczenia (np. wezwanie za pośrednictwem notariusza). Trzydzieści dni jest warunkiem nie samej dopuszczalności powództwa, lecz stosowania orzeczenia od początku okresu; po upływie tego terminu powództwo również można wnieść. Jeżeli żaden z warunków nie jest spełniony, w praktyce ustalony czynsz obowiązuje od pierwszego okresu najmu rozpoczynającego się po wniesieniu powództwa.

Przed wytoczeniem powództwa konieczne jest skierowanie sprawy do mediatora, a mediacja może trwać kilka tygodni (ustawa nr 6325 , art.18/A/9). Ustawa nie reguluje wyraźnie, czy wniosek o mediację zastępuje datę wytoczenia powództwa przy obliczaniu trzydziestodniowego terminu; droga pisemnego oświadczenia nie jest dotknięta tą niepewnością.

Czy „pułap 25%” nadal obowiązuje?

Nie. Dwudziestopięcioprocentowy górny limit dla najmu lokali mieszkalnych został wprowadzony przepisami przejściowymi i tylko na określone przedziały czasowe:

Przepis	Okres odnowienia objęty przepisem
turecki kodeks zobowiązań, przepis przejściowy art.1 (dodany ustawą nr 7409 z dnia 8/6/2022)	11/6/2022 (data wejścia przepisu w życie) – 1/7/2023 (włącznie z tym dniem)
turecki kodeks zobowiązań, przepis przejściowy art.2 (dodany ustawą nr 7456 z dnia 14/7/2023)	2/7/2023 – 1/7/2024 (włącznie z tymi dniami)

Oba przepisy ograniczały podwyżkę w okresach najmu lokali mieszkalnych odnawianych pomiędzy tymi datami do dwudziestu pięciu procent czynszu z poprzedniego roku najmu; jeżeli wskaźnik zmiany był niższy, za obowiązujący uznawały ten wskaźnik. Zasada ta miała też zastosowanie do orzeczeń wydawanych na podstawie tureckiego kodeksu zobowiązań art.344/2. Umowy przewidujące wyższe stawki są nieważne nie w całości, lecz w zakresie nadwyżki.

Ostatnią datą objętą drugim przepisem przejściowym jest 1/7/2024. Dla okresów najmu odnawianych po tej dacie właściwą regułą nie są przepisy przejściowe, lecz sam art.344 tureckiego kodeksu zobowiązań.

Dwa przepisy ustawy chroniące najemcę

Ustawa stanowi, że w umowach najmu nie można wprowadzać zmian na niekorzyść najemcy poza ustaleniem czynszu (turecki kodeks zobowiązań art.343).

Nie można nakładać obowiązku zapłaty poza czynszem i opłatami ubocznymi. Ustawa wymienia tu dwa przykłady z nazwy: postanowienia, że w razie nieterminowej zapłaty czynszu zostanie naliczona kara umowna albo że kolejne czynsze staną się wymagalne, są nieważne (turecki kodeks zobowiązań art.346). Zapis spotykany w umowach, że „w razie niezapłacenia jednego miesiąca wymagalny staje się cały czynsz za pozostałą część roku”, jest objęty tym przepisem.

Przesłanki powództwa o ustalenie czynszu i sposób jego wytoczenia

Zakres: przepisy dotyczą najmu lokali mieszkalnych i lokali użytkowych zadaszonych (turecki kodeks zobowiązań art.339).
Mediacja: skierowanie sprawy do mediatora przed wytoczeniem powództwa jest warunkiem dopuszczalności powództwa; jedynym wyjątkiem ustawowym jest eksmisja w trybie egzekucji bez orzeczenia sądowego, a ustalenie czynszu nie wchodzi w zakres tego wyjątku (ustawa nr 6325, art.18/B/1-a).
Sąd właściwy: turecki sąd pokoju w sprawach cywilnych; rozpoznaje wszystkie spory wynikające ze stosunku najmu bez względu na wartość przedmiotu sporu (turecki kodeks postępowania cywilnego art.4/1-a).
Termin: powództwo można wytoczyć w każdym czasie; aby orzeczenie było stosowane od początku okresu, musi być spełniony jeden z warunków z tureckiego kodeksu zobowiązań art.345.
Pięć lat: w umowach zawartych na okres dłuższy niż pięć lat lub odnawianych po pięciu latach sąd uwzględnia również porównywalne czynsze (turecki kodeks zobowiązań art.344/3).

Konsekwencje pominięcia etapu mediacji są poważne. Jeżeli okaże się, że powództwo wytoczono bez skierowania sprawy do mediatora, zostaje ono odrzucone z przyczyn formalnych bez podejmowania jakichkolwiek czynności. Jeżeli wniosek został złożony, ale do pozwu nie dołączono protokołu końcowego stwierdzającego brak porozumienia, sąd wyznacza tygodniowy termin zawity; po jego bezskutecznym upływie powództwo zostaje odrzucone z przyczyn formalnych (art.18/A/2). Szczegóły postępowania w artykule postępowanie eksmisyjne i mediacyjne w sporach dotyczących najmu.

Właściwość miejscowa. Sądem ogólnie właściwym jest sąd miejsca zamieszkania pozwanego (turecki kodeks postępowania cywilnego art.6); powództwa wynikające z umowy można wytoczyć również przed sądem miejsca wykonania umowy (turecki kodeks postępowania cywilnego art.10). W sprawie przeciwko najemcy lokalu mieszkalnego w Alanyi miejscem zamieszkania najemcy może być miejsce położenia przedmiotu najmu; ale miejsce zamieszkania najemcy lokalu użytkowego lub pozwanego właściciela może znajdować się gdzie indziej. Przeciwko pozwanemu niemającemu miejsca zamieszkania w Turcji powództwo można wytoczyć w miejscu jego zwykłego pobytu w Turcji, a w sprawach dotyczących praw majątkowych ponadto w miejscu położenia składnika majątku, którego dotyczy spór (turecki kodeks postępowania cywilnego art.9). Ponieważ ustalenie czynszu nie należy do przypadków wyłącznej właściwości miejscowej z tureckiego kodeksu postępowania cywilnego art.12, jeżeli pozwany nie podniesie zarzutu niewłaściwości w odpowiedzi na pozew, sąd, do którego wniesiono powództwo, staje się właściwy (turecki kodeks postępowania cywilnego art.19). Klauzula prorogacyjna wpisana do umowy najmu nie stanowi skutecznej umowy o właściwość, chyba że stronami są przedsiębiorcy lub publiczne osoby prawne (turecki kodeks postępowania cywilnego art.17).

Postępowanie. Stosuje się postępowanie uproszczone; strony mają obowiązek przedstawić w pismach wszystkie dowody, takie jak porównywalne umowy najmu (turecki kodeks postępowania cywilnego art.316, art.318).

Czy orzeczenie podlega wykonaniu przed uprawomocnieniem? Środki zaskarżenia

Od orzeczenia tureckiego sądu pokoju w sprawach cywilnych przysługuje apelacja do regionalnego sądu apelacyjnego w terminie dwóch tygodni od doręczenia orzeczenia, z wyjątkiem orzeczeń, które są prawomocne ze względu na nieprzekroczenie progu kwotowego (turecki kodeks postępowania cywilnego art. 341, art. 345). Od orzeczenia regionalnego sądu apelacyjnego skarga kasacyjna w sprawach wynikających ze stosunku najmu jest ograniczona; decydujące znaczenie ma to, czy trzymiesięczny czynsz przekracza próg kasacyjny (turecki kodeks postępowania cywilnego art. 362/1-b). Ponieważ progi są ustalane ponownie co roku, a miarodajna jest kwota z dnia wniesienia powództwa, nie podaje się tu wartości liczbowych (turecki kodeks postępowania cywilnego, przepis dodatkowy art. 1).

W praktyce orzeczenia o ustaleniu czynszu nie można skierować do egzekucji przed jego uprawomocnieniem się; różnic między czynszem ustalonym a zapłaconym można dochodzić po uprawomocnieniu się orzeczenia. W trakcie trwania postępowania najemca musi nadal płacić dotychczasowy czynsz; do niepłaconego czynszu stosuje się ponadto przepisy o zwłoce (turecki kodeks zobowiązań art. 315).

Często zadawane pytania

O ile maksymalnie można podnieść czynsz?
W przypadku najmu lokali mieszkalnych i zadaszonych lokali użytkowych, w odnawianych okresach najmu podwyżka uzgodniona przez strony nie może przekroczyć stopy zmiany dwunastomiesięcznych średnich wskaźnika cen towarów i usług konsumpcyjnych w poprzednim roku najmu (turecki kodeks zobowiązań art. 344/1). Wskaźnik publikuje Turecki Instytut Statystyczny i zmienia się co miesiąc; dlatego na stronie nie podaje się wartości liczbowych.

Ile wyniesie podwyżka czynszu po upływie pięciu lat?
W umowach zawartych na okres dłuższy niż pięć lat lub odnowionych po upływie pięciu lat oraz na koniec każdego kolejnego pięcioletniego okresu czynsz ustala sędzia; przy tym uwzględnia się, oprócz stopy wskaźnika, stan wynajmowanego lokalu i porównywalne stawki czynszu (turecki kodeks zobowiązań art. 344/3). W ustępie trzecim nie ma sformułowania „pod warunkiem nieprzekroczenia” z ustępów pierwszego i drugiego.

Mój czynsz jest w dolarach, czy mogę go podnosić co roku?
Najpierw należy zbadać, czy w Państwa umowie w ogóle dopuszczalne było ustalenie czynszu w walucie obcej: osoby mające miejsce zamieszkania w Turcji co do zasady nie mogą ustalać czynszu w walucie obcej w umowach najmu lokali mieszkalnych i zadaszonych lokali użytkowych zawieranych między sobą (komunikat nr 2008-32/34, art. 8). Jeżeli takie postanowienie jest ważne, przed upływem pięciu lat nie można zmieniać czynszu; po upływie pięciu lat stosuje się ustęp trzeci, uwzględniając także zmiany wartości waluty obcej (turecki kodeks zobowiązań art. 344/4). Nie narusza to przepisu o nadmiernej trudności świadczenia (turecki kodeks zobowiązań art. 138).

Kiedy wnosi się powództwo o ustalenie czynszu?
Powództwo można wnieść w każdym czasie (turecki kodeks zobowiązań art. 345/1). Aby ustalony czynsz obowiązywał od początku nowego okresu najmu, musi być spełniony jeden z trzech warunków: powództwo musi zostać wniesione najpóźniej na trzydzieści dni przed rozpoczęciem nowego okresu; albo wynajmujący musi do tego terminu zawiadomić najemcę na piśmie, że zażąda podwyżki, i wnieść powództwo do końca nowego okresu; albo w umowie musi znajdować się postanowienie, że czynsz w nowym okresie zostanie podwyższony, a powództwo musi zostać wniesione do końca nowego okresu (turecki kodeks zobowiązań art. 345/2, art. 345/3).

Czy wezwanie jest konieczne do wniesienia powództwa o ustalenie czynszu?
Wezwanie nie jest warunkiem wniesienia powództwa; powództwo można wnieść w każdym czasie (turecki kodeks zobowiązań art. 345/1). Pisemne zawiadomienie jest jedną z dróg zapewniających stosowanie orzeczenia od początku nowego okresu (turecki kodeks zobowiązań art. 345/2).

Czy najemca również może wnieść powództwo o ustalenie czynszu?
Ustawa mówi o „powództwie o ustalenie czynszu” i nie ogranicza strony, która może je wnieść (turecki kodeks zobowiązań art. 345/1); np. po upływie pięciu lat również najemca może żądać ustalenia czynszu. Pisemne zawiadomienie zapewniające skuteczność orzeczenia od początku okresu przewidziane jest natomiast w ustawie dla wynajmującego (turecki kodeks zobowiązań art. 345/2); to, od którego okresu stosuje się orzeczenie w sprawie z powództwa najemcy, jest w praktyce sporne. Również w tym postępowaniu należy najpierw zwrócić się do mediatora.

Ile trwa postępowanie o ustalenie czynszu?
Ustawa nie przewiduje terminu rozpoznania sprawy. Sprawa podlega postępowaniu uproszczonemu (turecki kodeks postępowania cywilnego art. 316). Sąd, jeżeli to możliwe, rozstrzyga na podstawie akt sprawy; jeżeli nie jest to możliwe, postępowanie dowodowe powinno zakończyć się na dwóch rozprawach, nie licząc pierwszej rozprawy, a odstęp między rozprawami nie może przekraczać miesiąca; w przypadkach koniecznych, takich jak przedłużające się postępowanie dowodowe z udziałem biegłego, sędzia może wyznaczyć dłuższy termin (turecki kodeks postępowania cywilnego art. 320). Do tego okresu doliczane są etap mediacji oraz środki zaskarżenia.

Przepisy stanowiące podstawę prawną

Turecki kodeks zobowiązań nr 6098 — art. 27 (częściowa nieważność), art. 138 (nadmierna trudność świadczenia), art. 299 (definicja umowy najmu), art. 315 (zwłoka najemcy), art. 339 (zakres zastosowania do najmu lokali mieszkalnych i zadaszonych lokali użytkowych), art. 343 (zakaz zmian na niekorzyść najemcy poza czynszem), art. 344 (ustalenie czynszu), art. 345 (termin wniesienia powództwa i skutek orzeczenia), art. 346 (zakaz uregulowań na niekorzyść najemcy), przepisy przejściowe art. 1 i art. 2 (dwudziestopięcioprocentowy limit w najmie lokali mieszkalnych) — mevzuat.gov.tr

Turecki kodeks postępowania cywilnego nr 6100 — art. 4 (właściwość tureckich sądów pokoju w sprawach cywilnych), art. 6, art. 9, art. 10, art. 12, art. 17 i art. 19 (właściwość), art. 316, art. 318 i art. 320 (postępowanie uproszczone), art. 341, art. 345, art. 362 i art. dodatkowy 1 (środki zaskarżenia) — mevzuat.gov.tr

Ustawa nr 6325 o mediacji w sporach prawnych — art. 18/A (mediacja jako warunek wniesienia powództwa), art. 18/B (spory najmu) — mevzuat.gov.tr

Ustawa nr 1567 o ochronie wartości waluty tureckiej — mevzuat.gov.tr

Decyzja nr 32 w sprawie ochrony wartości waluty tureckiej — art. 4/g — mevzuat.gov.tr

Komunikat dotyczący decyzji nr 32 (Komunikat nr: 2008-32/34) — art. 8 (umowy w walucie obcej i indeksowane do waluty obcej) — mevzuat.gov.tr

Powiązane strony

Niniejszy tekst ma charakter ogólnej informacji prawnej i nie stanowi opinii prawnej. Ponieważ okoliczności każdej sprawy są odmienne, zaleca się uzyskanie pomocy prawnej od adwokata w konkretnej sytuacji.