Alanya – adwokat w sprawach spadkowych i prawo spadkowe

Spory na tle prawa spadkowego często nie sprowadzają się do jednego roszczenia. Ustalenie spadkobierców i masy spadkowej, przyjęcie lub odrzucenie spadku, ochrona zachowków, ważność testamentu oraz podział nieruchomości wchodzących w skład spadku mogą pojawiać się jako kwestie wzajemnie ze sobą powiązane. Część z tych roszczeń wygasa, jeżeli nie zostanie zgłoszona w terminach przewidzianych w ustawie.

Nabywanie nieruchomości i osiedlanie się w miejscowości Alanya przez osoby z różnych krajów powoduje, że element zagraniczny w sprawach spadkowych staje się zjawiskiem często spotykanym. Spadkobiercy mieszkający za granicą, spadkodawcy będący cudzoziemcami, dokumenty sporządzone za granicą oraz majątek znajdujący się w różnych krajach to zagadnienia, które w takich sprawach wymagają odrębnego rozważenia.

Na niniejszej stronie w ogólnym zarysie omówiono spory najczęściej spotykane w prawie spadkowym, podstawowe etapy postępowania, rozrządzenia na wypadek śmierci oraz zasady dotyczące spraw spadkowych zawierających element zagraniczny. Ponieważ warunki każdego sporu są odmienne, ocena prawna powinna być dokonywana na podstawie konkretnego stanu faktycznego.

Eski taş evin kapısı ve merdiveni

Główne obszary praktyki

Główne spory w prawie spadkowym

Roszczenia wynikające z prawa spadkowego opierają się na różnych podstawach prawnych, podlegają różnym terminom i są rozpoznawane przez różne sądy. Roszczenia zmierzające do ustalenia masy spadkowej oraz roszczenia zmierzające do ochrony udziału zastrzeżonego lub do unieważnienia rozporządzenia nie podlegają temu samemu trybowi.

01

Zaświadczenie o dziedziczeniu i ustalenie masy spadkowej

Akt poświadczenia dziedziczenia to dokument wskazujący, kto jest spadkobiercą i jakie są udziały w spadku. Informacje o tym, czy dokument należy uzyskać od notariusza czy z sądu, o przypadkach, w których notariusz nie może wydać dokumentu, oraz o drodze zaskarżenia dokumentu można znaleźć na stronie jak uzyskać akt poświadczenia dziedziczenia (veraset ilamı, mirasçılık belgesi).

Udziały wskazane w dokumencie wynikają z ustawowego porządku dziedziczenia. W odniesieniu do krewnych w linii krwi uwzględnia się trzy grupy: pierwsza grupa to zstępni spadkodawcy, druga grupa to rodzice spadkodawcy niemającego zstępnych oraz ich zstępni, trzecia grupa to zaś, w razie braku również tych osób, dziadkowie oraz ich zstępni. Małżonek pozostały przy życiu otrzymuje udział zależnie od grupy, z którą dziedziczy: jeżeli dziedziczy wraz ze zstępnymi, otrzymuje jedną czwartą spadku, wraz z grupą rodziców – połowę, wraz z dziadkami i ich dziećmi – trzy czwarte; jeżeli ich również nie ma, cały spadek przypada małżonkowi. Spadek po osobie zmarłej bez pozostawienia spadkobierców przechodzi na Państwo.

Ustalenie zakresu masy spadkowej jest odrębnym etapem. Przy ustalaniu masy spadkowej uwzględnia się zarówno nieruchomości, rachunki bankowe, pojazdy, udziały w spółkach i wierzytelności, jak i długi spadkodawcy. Czynności zmierzające do ustalenia masy spadkowej umożliwiają spadkobiercom określenie zakresu majątku, jednak same w sobie nie rozstrzygają sporów dotyczących własności składników masy spadkowej.

02

Udział zastrzeżony (saklı pay) i redukcja rozrządzeń testamentowych (tenkis)

Niektóre przysporzenia dokonane przez spadkodawcę za życia lub rozrządzenia na wypadek śmierci mogą naruszać zachowki przyznane przez ustawę określonym spadkobiercom. Spadkobiercami uprawnionymi do zachowku są zstępni, rodzice oraz małżonek pozostały przy życiu; uprawnienie rodzeństwa do zachowku zostało zniesione w 2007 roku. Jeżeli nie ma spadkobierców uprawnionych do zachowku, spadkodawca może rozrządzić na wypadek śmierci całym swoim majątkiem.

Zachowek to określony w ustawie ułamek ustawowego udziału spadkowego: dla zstępnych połowa ustawowego udziału spadkowego, dla każdego z rodziców jedna czwarta, a dla małżonka pozostałego przy życiu – w razie dziedziczenia wraz ze zstępnymi albo z rodzicami – całość ustawowego udziału spadkowego, w pozostałych przypadkach trzy czwarte. Spadkodawca, którego spadkobiercami są zstępni, rodzice lub małżonek, może rozrządzić na wypadek śmierci jedynie tą częścią swojego spadku, która pozostaje poza zachowkami.

Nie każde nieodpłatne przysporzenie podlega redukcji. Ustawa w sposób wyczerpujący wymienia przysporzenia między żyjącymi podlegające redukcji, a prezenty zwyczajowo przyjęte, wręczane w ciągu roku przed śmiercią, wyłącza z tego zakresu.

Prawo do wytoczenia powództwa o obniżenie rozrządzeń wygasa po upływie roku od dnia, w którym spadkobierca dowiedział się o naruszeniu zachowku w prawie tureckim (udział w spadku), a w każdym przypadku po upływie dziesięciu lat – przy testamentach od otwarcia testamentu, a przy innych rozrządzeniach od otwarcia spadku. Nawet po upływie tych terminów roszczenie o obniżenie rozrządzeń może być zawsze podnoszone w drodze zarzutu. Informacje o wysokości zachowku w prawie tureckim (udział w spadku) i o tym, jak krok po kroku dokonać obliczenia, można znaleźć na stronie jak obliczyć zachowek w prawie tureckim (udział w spadku).

03

Pozorność czynności prawnej spadkodawcy i unieważnienie wpisu w księdze wieczystej

Twierdzenie, że spadkodawca, chcąc ukryć majątek przed swoimi spadkobiercami, przeniósł nieruchomość, którą w rzeczywistości zamierzał darować, pod pozorem dokonania innej czynności, takiej jak sprzedaż lub umowa o dożywotnie utrzymanie, jest w praktyce oceniane w ramach pozorności czynności prawnej spadkodawcy.

W ramach tej oceny Yargıtay bierze pod uwagę łącznie takie okoliczności, jak zwyczaje i tradycje panujące w kraju i danym regionie, tendencje społeczne, zwykły bieg wydarzeń, to, czy spadkodawca miał uzasadniony i rozsądny powód do zawarcia umowy, czy pozwany dysponował środkami pozwalającymi na nabycie nieruchomości, różnicę między ceną sprzedaży a rzeczywistą wartością nieruchomości w dniu zawarcia umowy oraz stosunki osobiste między stronami a spadkodawcą. Również udział przeniesionego składnika majątku w całym majątku spadkodawcy może mieć w praktyce decydujące znaczenie. Natomiast do okoliczności przemawiających za brakiem zamiaru ukrycia majątku przed spadkobiercami należy dokonanie przez spadkodawcę za życia akceptowalnego podziału majątku, uwzględniającego równowagę praw i obejmującego wszystkich spadkobierców.

Powództwo to może wytoczyć każdy spadkobierca, którego prawo do dziedziczenia zostało naruszone, niezależnie od tego, czy jest uprawniony do zachowku. Ponieważ między spadkobiercami nie zachodzi współuczestnictwo konieczne, każdy spadkobierca może samodzielnie, w zakresie odpowiadającym jego udziałowi w spadku, żądać unieważnienia wpisu w księdze wieczystej i dokonania wpisu. Osoba, która zgodnie z przepisami odrzuciła spadek, nie może wytoczyć tego powództwa.

04

Podział spadku i zniesienie współwłasności

W razie istnienia więcej niż jednego spadkobiercy, z chwilą otwarcia spadku powstaje między spadkobiercami aż do chwili podziału wspólność obejmująca wszystkie prawa i długi wchodzące w skład spadku. Spadkobiercy mają spadek we współwłasności łącznej i wspólnie rozporządzają prawami należącymi do spadku; w czynnościach zarządu i rozporządzania co do zasady wymagana jest jednomyślność.

Spadkobiercy mogą dokonać podziału w drodze porozumienia; ważność umowy o podział zależy od zachowania formy pisemnej, a dla umów o podział obejmujących nieruchomości nie wymaga się formy urzędowej. Natomiast umowa o przeniesienie udziału spadkowego przez spadkobiercę na osobę trzecią wymaga sporządzenia przez notariusza.

W razie braku porozumienia można wystąpić o podział spadku lub, w zależności od okoliczności, o zniesienie współwłasności. W przypadkach, w których wymóg jednomyślności blokuje postępowanie, jeden ze spadkobierców może także żądać przekształcenia współwłasności łącznej dotyczącej całości lub części składników majątku wchodzących w skład spadku we współwłasność w częściach ułamkowych.

W przypadkach, gdy podział nieruchomości w naturze nie jest możliwy, może dojść do podziału przez sprzedaż. Informacje o tym, przeciwko komu należy wytoczyć powództwo, o kolejności między podziałem w naturze a sprzedażą, o pierwszej licytacji przeprowadzanej od 31 lipca 2026 wyłącznie między spadkobiercami oraz o obowiązkowej mediacji przed wytoczeniem powództwa można znaleźć na stronie powództwo o zniesienie współwłasności przez sąd.

Proces krok po kroku

Jak przebiega postępowanie spadkowe?

01

Ustalenie spadkobierców i masy spadkowej

Na początku postępowania ustala się krąg spadkobierców na podstawie rejestrów stanu cywilnego, a zakres masy spadkowej – na podstawie rejestrów nieruchomości, dokumentacji bankowej i innych rejestrów. Ustalenie, czy spadkodawca pozostawił długi oraz czy istnieją trwające stosunki prawne, ma znaczenie zwłaszcza dla oceny możliwości skorzystania z takich opcji, jak odrzucenie spadku i sporządzenie urzędowego spisu inwentarza.

Na tym etapie, w przypadku istnienia testamentu, stosuje się odrębny tryb postępowania. Testament ujawniony po śmierci spadkodawcy należy niezwłocznie przekazać sędziemu właściwego sądu sulh hukuk, niezależnie od tego, czy jest ważny; osoba, która testament sporządziła, przechowywała, w inny sposób go uzyskała albo znalazła wśród rzeczy zmarłego, jest obowiązana wykonać ten obowiązek niezwłocznie po powzięciu wiadomości o śmierci, a w przeciwnym razie odpowiada za wynikającą z tego szkodę. Testament, również niezależnie od tego, czy jest ważny, otwiera i odczytuje osobom zainteresowanym sędzia właściwego sądu sulh hukuk ze względu na miejsce zamieszkania spadkodawcy, w terminie jednego miesiąca od jego przekazania. Każdej osobie uprawnionej w ramach dziedziczenia doręcza się, na koszt masy spadkowej, uwierzytelniony odpis dotyczących jej części testamentu; osobom, których miejsce pobytu jest nieznane, doręcza się go w drodze ogłoszenia. Otwarcie testamentu, od którego rozpoczyna się dziesięcioletni termin zawity w sprawach o unieważnienie testamentu i o zmniejszenie rozrządzeń testamentowych, oznacza właśnie tę czynność.

02

Przejście spadku, odrzucenie spadku i urzędowy spis inwentarza

Spadek przechodzi na spadkobierców z mocy prawa z chwilą śmierci spadkodawcy; spadkobiercy nie muszą składać odrębnego oświadczenia o przyjęciu spadku. Spadkobiercy ustawowi i testamentowi mogą jednak odrzucić spadek na warunkach przewidzianych w ustawie.

Na to przewidziano termin trzymiesięczny. Informacje o tym, kiedy termin zaczyna biec oraz gdzie i w jakiej formie składa się oświadczenie o odrzuceniu, można znaleźć na stronie jak dokonać odrzucenia spadku.

W przypadkach, gdy rzeczywisty majątek czynny i bierny spadku nie jest znany, spadkobierca uprawniony do odrzucenia spadku może żądać sporządzenia urzędowego wykazu. Żądanie to należy zgłosić w terminie jednego miesiąca, z zachowaniem trybu dotyczącego odrzucenia spadku; żądanie jednego ze spadkobierców wywiera skutek także wobec pozostałych. Przez okres sporządzania urzędowego wykazu nie można prowadzić postępowania egzekucyjnego z tytułu długów spadkodawcy, a w tym okresie nie biegnie termin przedawnienia; poza wypadkami pilnymi nie można kontynuować postępowań sądowych ani wytaczać nowych powództw.

Po ukończeniu wykazu spadkobierca może skorzystać z jednej z następujących możliwości: odrzucenia spadku, żądania urzędowego postępowania likwidacyjnego, przyjęcia spadku zgodnie z wykazem albo przyjęcia spadku bezwarunkowego. Spadkobierca, który na tym etapie nie złoży oświadczenia w terminie, uważa się za osobę, która przyjęła spadek zgodnie z wykazem.

W razie przyjęcia spadku zgodnie z wykazem na spadkobiercę przechodzą co do zasady wyłącznie długi ujawnione w wykazie. Ograniczenie to dotyczy jednak zakresu długów, a nie majątku, z którego spadkobierca odpowiada: spadkobierca odpowiada za długi ujawnione w wykazie zarówno majątkiem spadkowym, jak i swoim własnym majątkiem. Dla spadkobiercy, który nie chce odpowiadać za żadne długi spadkowe, drogą, którą należy rozważyć, nie jest przyjęcie spadku zgodnie z wykazem, lecz urzędowe postępowanie likwidacyjne albo odrzucenie spadku. W razie urzędowego postępowania likwidacyjnego spadkobiercy nie odpowiadają za długi spadkowe; droga ta nie jest jednak otwarta w każdej sprawie: żądanie urzędowego postępowania likwidacyjnego nie jest uwzględniane, jeżeli jeden ze współspadkobierców przyjął spadek.

03

Dział spadku, mediacja i etap postępowania sądowego

Jeżeli między spadkobiercami można osiągnąć porozumienie, można sporządzić umowę o dział spadku. W razie braku porozumienia, w zależności od charakteru sporu, mogą wchodzić w grę różne drogi prawne, takie jak dział spadku, zniesienie współwłasności, powództwo o redukcję rozrządzeń naruszających udziały spadkobierców, powództwo o unieważnienie wpisu w księdze wieczystej i dokonanie nowego wpisu z powodu pozornej czynności prawnej spadkodawcy albo powództwo o unieważnienie rozrządzenia na wypadek śmierci.

W sporach dotyczących podziału rzeczy ruchomych i nieruchomości oraz zniesienia współwłasności skierowanie sprawy do mediacji przed wniesieniem powództwa jest warunkiem wniesienia powództwa. Natomiast roszczenia o redukcję rozrządzeń naruszających udziały spadkobierców, o unieważnienie wpisu w księdze wieczystej i dokonanie nowego wpisu z powodu pozornej czynności prawnej spadkodawcy oraz o unieważnienie rozrządzenia na wypadek śmierci, a także wniosek o wydanie dokumentu potwierdzającego status spadkobiercy, nie podlegają temu warunkowi. W razie osiągnięcia porozumienia w wyniku mediacji uzyskanie klauzuli wykonalności dla sporządzonego dokumentu ugody jest obowiązkowe; w przypadku dokumentu ugody dotyczącego przeniesienia własności nieruchomości po uzyskaniu klauzuli można żądać bezpośredniego dokonania wpisu w urzędzie prowadzącym księgi wieczyste.

Pod względem właściwości rzeczowej zniesienie współwłasności przez sąd, dział spadku, akt poświadczenia dziedziczenia, środki zabezpieczenia masy spadkowej oraz oświadczenie o odrzuceniu spadku należą do tureckiego sądu pokoju w sprawach cywilnych. Powództwo o obniżenie rozrządzeń, unieważnienie wpisu własności i nowy wpis z powodu pozornej czynności spadkodawcy, unieważnienie testamentu oraz powództwo o wydanie spadku są rozpoznawane przez sąd cywilny pierwszej instancji. Pod względem właściwości miejscowej również istnieje rozróżnienie: w sprawach o dział spadku, unieważnienie rozrządzeń na wypadek śmierci oraz o obniżenie rozrządzeń wyłącznie właściwy jest sąd ostatniego miejsca zamieszkania spadkodawcy, natomiast w sprawach dotyczących nieruchomości o unieważnienie wpisu własności i nowy wpis oraz o zniesienie współwłasności przez sąd wyłącznie właściwy jest sąd miejsca położenia nieruchomości. Wyłączna właściwość sądu ostatniego miejsca zamieszkania nie ogranicza się wyłącznie do wymienionych rodzajów spraw; obejmuje również powództwa o stwierdzenie nieważności umowy o dział spadku, powództwa o wydanie spadku, sprawy między spadkobiercami wynikające z zarządu masą spadkową oraz wszelkie powództwa wytaczane przeciwko spadkobiercom do czasu ostatecznego działu spadku.

Zasady te prowadzą do następującego konkretnego skutku: powództwa o dział spadku, o zmniejszenie rozrządzeń na wypadek śmierci (tenkis) oraz o unieważnienie rozrządzenia na wypadek śmierci dotyczące spadku po spadkodawcy, którego ostatnim miejscem zamieszkania była Alanya, rozpoznają sądy w Alanya; jeżeli nieruchomość znajduje się w granicach Alanya, sąd tego miejsca jest wyłącznie właściwy również w sprawach o unieważnienie wpisu w księdze wieczystej i dokonanie prawidłowego wpisu oraz o zniesienie współwłasności.

W toku postępowania mogą być oceniane takie dowody jak rejestry nieruchomości i bankowe, dokumenty znajdujące się w posiadaniu stron, zeznania świadków, badanie przeprowadzone przez biegłego, a w razie potrzeby również oględziny.

04

Czynności związane z dziedziczeniem i podatkami

Po uzyskaniu zaświadczenia o dziedziczeniu można dokonać wpisu nieruchomości wchodzących w skład spadku na rzecz spadkobierców. Wpis ten dokonuje się bez oczekiwania na wymiar podatku od spadków i darowizn; na tym etapie nie wymaga się zaświadczenia o braku zaległości podatkowych wydanego przez urząd skarbowy. Najpóźniej w ciągu piętnastu dni od daty wpisu jego dokonanie należy zgłosić właściwemu urzędowi skarbowemu. Natomiast po dokonaniu wpisu, aby sprzedać lub podarować nieruchomość albo ustanowić na niej prawo rzeczowe, konieczne jest całkowite uregulowanie podatku; pracownicy urzędu ksiąg wieczystych nie mogą dokonać czynności przeniesienia ani zbycia bez zaświadczenia o braku zaległości podatkowych wydanego przez urząd skarbowy.

Ustawa nie zastosowała tej zasady w sposób ścisły. Jeżeli podatnik przedstawi, jako zabezpieczenie należnego podatku, zabezpieczenie rodzaju określonego w ustawie nr 6183, można zezwolić na przeniesienie własności i dokonanie czynności rozporządzających w odniesieniu do części lub całości nieruchomości, które przeszły na spadkobiercę. Możliwość ta może dla spadkobiercy, który musi sprzedać nieruchomość, stanowić alternatywę dla zapłaty całego podatku z góry.

Termin złożenia zeznania podatkowego z tytułu podatku od spadków i darowizn zależy od miejsca, w którym nastąpił zgon, oraz od kraju, w którym przebywają spadkobiercy. Jeżeli zgon nastąpił w Turcji, termin wynosi cztery miesiące, gdy spadkobierca przebywa w Turcji, a sześć miesięcy, gdy przebywa za granicą. Jeżeli zgon nastąpił za granicą, termin wynosi sześć miesięcy, gdy spadkobierca przebywa w Turcji, cztery miesiące, gdy przebywa w kraju, w którym przebywał spadkodawca, oraz osiem miesięcy, gdy przebywa w innym państwie obcym. W przypadku uznania za zmarłego termin wynosi jeden miesiąc od daty wpisania postanowienia o uznaniu za zmarłego do rejestru zgonów.

Nawet jeśli majątek nabyty w drodze dziedziczenia mieści się poniżej kwoty wolnej, zeznanie podatkowe należy złożyć. W przypadku nieruchomości podstawą opodatkowania nie jest wartość rynkowa nieruchomości, lecz wartość stanowiąca podstawę podatku od nieruchomości, a dniem wyceny jest dzień otwarcia spadku. Podatek płatny jest w ciągu trzech lat od jego naliczenia, w sześciu równych ratach, corocznie w miesiącach maj i listopad.

Rozrządzenia na wypadek śmierci

Testament, umowa spadkowa i umowa o dożywotnie utrzymanie

Jednostronne rozrządzenie

Testament

Testament jest jednostronnym rozrządzeniem spadkodawcy na wypadek śmierci. Ustawa przewiduje trzy jego formy: testament urzędowy, testament własnoręczny oraz testament ustny, który może zostać sporządzony w sytuacjach nadzwyczajnych.

Testament urzędowy sporządza sędzia sądu pokoju, notariusz lub urzędnik, któremu ustawa przyznała takie uprawnienie, przy udziale dwóch świadków. Osoby nieposiadające zdolności do czynności prawnych, osoby pozbawione prawa do pełnienia funkcji publicznych na mocy wyroku sądu karnego, osoby niepiśmienne oraz małżonek spadkodawcy, jego krewni w linii prostej — wstępni i zstępni — rodzeństwo i małżonkowie tych osób nie mogą brać udziału w sporządzaniu testamentu urzędowego jako urzędnicy ani świadkowie. Zakaz przysporzenia jest natomiast odrębną regułą i dotyczy osób biorących udział w sporządzeniu testamentu: w testamencie urzędowym nie można dokonać przysporzenia na rzecz urzędnika i świadków biorących udział w jego sporządzeniu, ich krewnych w linii prostej — wstępnych i zstępnych — rodzeństwa oraz małżonków tych osób. Nie ma natomiast przeszkody, aby spadkodawca dokonał w testamencie przysporzenia na rzecz swojego małżonka lub dziecka. Osoby przebywające za granicą mogą dokonać tej czynności w tureckich konsulatach.

Testament własnoręczny musi być od początku do końca napisany własnoręcznie przez spadkodawcę, musi wskazywać rok, miesiąc i dzień sporządzenia oraz być podpisany przez spadkodawcę. Tekst napisany na komputerze i podpisany nie spełnia tego warunku. Testament, choć nie jest to obowiązkowe, może zostać złożony na przechowanie u notariusza, sędziego sądu pokoju lub właściwego urzędnika, w postaci otwartej albo zamkniętej.

Testament ustny jest wyjątkową formą zastrzeżoną dla przypadków, w których z powodu nadzwyczajnych okoliczności, takich jak bliskie niebezpieczeństwo śmierci, przerwanie komunikacji, choroba lub wojna, nie można sporządzić testamentu urzędowego albo własnoręcznego. Jeżeli dla spadkodawcy powstanie później możliwość sporządzenia testamentu w innej formie, testament ustny traci moc z upływem jednego miesiąca od tej daty.

Spadkodawca może w każdej chwili odwołać testament; odwołanie następuje jednak przez sporządzenie nowego testamentu z zachowaniem jednej z form przewidzianych w ustawie albo przez zniszczenie testamentu. Jeżeli nowy testament zostanie sporządzony bez usunięcia poprzedniego, późniejszy testament zastępuje poprzedni, chyba że w sposób niebudzący wątpliwości uzupełnia poprzedni testament.

Unieważnienie rozrządzenia na wypadek śmierci może opierać się na czterech przesłankach: rozrządzenie zostało dokonane w czasie, gdy spadkodawca nie miał zdolności testowania; zostało dokonane w wyniku błędu, podstępu, zastraszenia lub przymusu; treść rozrządzenia, związane z nim warunki lub polecenia są sprzeczne z prawem albo dobrymi obyczajami; zostało dokonane z naruszeniem form przewidzianych w ustawie.

Powództwo o unieważnienie rozrządzenia należy wnieść w ciągu roku od dnia, w którym powód dowiedział się o rozrządzeniu, o przesłance unieważnienia oraz o tym, że przysługuje mu prawo. W każdym razie prawo to wygasa wobec pozwanych działających w dobrej wierze po upływie dziesięciu lat, a wobec pozwanych niedziałających w dobrej wierze po upływie dwudziestu lat – w przypadku testamentów od dnia otwarcia testamentu, a w przypadku innych rozrządzeń na wypadek śmierci od dnia przejścia spadku. Nawet po upływie tych terminów można je zawsze podnieść w drodze zarzutu nieważności.

Rozrządzenie dwustronne

Umowa dziedziczenia

Umowa spadkowa, w odróżnieniu od testamentu, jest dwustronnym rozrządzeniem na wypadek śmierci. Aby była ważna, musi być sporządzona w formie testamentu urzędowego; strony jednocześnie oświadczają swoją wolę przed urzędnikiem i podpisują sporządzoną umowę w obecności urzędnika oraz dwóch świadków.

Oba rozrządzenia różnią się także pod względem zdolności do ich dokonania: do sporządzenia testamentu wystarczy posiadanie zdolności do rozpoznania znaczenia czynności i ukończenie piętnastego roku życia, natomiast do zawarcia umowy spadkowej konieczne jest posiadanie zdolności do rozpoznania znaczenia czynności, pełnoletność, a także brak ubezwłasnowolnienia. Brak zdolności stanowi podstawę do unieważnienia obu rozrządzeń. Rozrządzenie na wypadek śmierci dokonane przez spadkodawcę pod wpływem błędu, podstępu, groźby lub przymusu jest nieważne; jednakże jeżeli spadkodawca w ciągu roku od dnia, w którym dowiedział się o błędzie lub podstępie albo uwolnił się od wpływu groźby lub przymusu, nie odwoła rozrządzenia, rozrządzenie to uważa się za ważne.

Od umowy spadkowej nie można swobodnie i jednostronnie odstąpić, tak jak od testamentu. Umowa może zostać w każdym czasie rozwiązana na podstawie pisemnego porozumienia stron. Jeżeli osoba powołana jako spadkobierca lub osoba, której pozostawiono określony przedmiot majątkowy, po zawarciu umowy dopuści się zachowania stanowiącego podstawę do wydziedziczenia, spadkodawca może jednostronnie odwołać umowę; czynność ta musi zostać dokonana w jednej z form przewidzianych dla testamentów. W przypadku niewykonania świadczeń za życia zgodnie z umową lub nieustanowienia dla nich zabezpieczenia zainteresowana strona może odstąpić od umowy.

Wyróżnia się dwa rodzaje umowy spadkowej. W drodze pozytywnej umowy spadkowej spadkodawca zobowiązuje się pozostawić swój spadek lub określony przedmiot majątkowy drugiej stronie umowy albo osobie trzeciej; może wprawdzie nadal swobodnie rozporządzać swoim majątkiem, jednak można zakwestionować jego rozrządzenia na wypadek śmierci i darowizny, które nie są zgodne z jego zobowiązaniem wynikającym z umowy. W umowie o zrzeczenie się dziedziczenia spadkobierca traci status spadkobiercy odpłatnie lub nieodpłatnie; zrzeczenie się dziedziczenia za wynagrodzeniem wywiera skutek także wobec zstępnych zrzekającego się, chyba że w umowie przewidziano inaczej.

Odrębny rodzaj umowy

Umowa o dożywotnie utrzymanie

Umowa o dożywotnie utrzymanie nie jest rozporządzeniem na wypadek śmierci, lecz samodzielną umową uregulowaną odrębnie w Tureckim Kodeksie zobowiązań. Dłużnik utrzymania zobowiązuje się utrzymywać i otaczać opieką wierzyciela utrzymania aż do jego śmierci, a wierzyciel utrzymania zobowiązuje się przenieść na niego majątek lub niektóre wartości majątkowe.

Związek z umową spadkową ma co do zasady charakter formalny: umowa, nawet jeśli nie zawiera powołania spadkobiercy, nie jest ważna, o ile nie została zawarta w formie umowy spadkowej. Jedynym wyjątkiem jest sytuacja, gdy umowa została zawarta przez uznaną przez Państwo instytucję opiekuńczą zgodnie z warunkami określonymi przez właściwe organy; wówczas wystarcza forma pisemna. Jeżeli dłużnik utrzymania został ponadto powołany na spadkobiercę, do umowy stosuje się przepisy dotyczące umowy spadkowej również pod względem merytorycznym.

Wierzyciel świadczeń opiekuńczych ma, podobnie jak sprzedający, ustawowe prawo do hipoteki na przeniesionej przez siebie nieruchomości w celu zabezpieczenia swoich praw. Dłużnik świadczeń opiekuńczych jest zobowiązany do zapewnienia wierzycielowi odpowiedniego wyżywienia i mieszkania, do otoczenia go należytą opieką w razie choroby oraz do zapewnienia mu leczenia. Jeżeli wskutek naruszenia tych obowiązków dalsze trwanie umowy staje się nie do zniesienia, każda ze stron może rozwiązać umowę bez zachowania terminu wypowiedzenia.

To, czy umowa została rzeczywiście zawarta w celu sprawowania opieki, czy świadczenia opiekuńcze były wykonywane oraz czy czynność miała na celu pokrzywdzenie spadkobierców, ocenia się według okoliczności konkretnego przypadku. Nawet jeśli umowę uznano za ważną, spadkobiercy zachowują prawo do żądania zmniejszenia rozrządzeń testamentowych (tenkis), a wierzyciele – prawo do wytoczenia powództwa o uznanie czynności za bezskuteczną.

W odniesieniu do powództwa o uznanie czynności za bezskuteczną istotne znaczenie ma przepis ustawy o postępowaniu egzekucyjnym i upadłościowym, przeredagowany w drodze zmiany z dnia 24 grudnia 2025. Zgodnie z tym przepisem darowizny i rozporządzenia nieodpłatne dokonane w okresie jednego roku przed sporządzeniem tymczasowego lub ostatecznego dokumentu stwierdzającego niewypłacalność albo protokołu zajęcia mającego charakter takiego dokumentu, a także przed ogłoszeniem upadłości, podlegają zaskarżeniu; umowy o świadczenie dożywotniej opieki zostały również zaliczone do rozporządzeń uznawanych za darowizny, chyba że zostanie udowodnione zapewnienie odpowiedniego świadczenia wzajemnego. Domniemanie nie ma charakteru niewzruszalnego: jeżeli zostanie udowodnione, że umowę rzeczywiście zawarto w zamian za sprawowanie opieki oraz że między świadczeniami zachodzi odpowiednia równowaga, nie powstaje skutek w postaci uznania czynności za bezskuteczną.

Zobowiązania i odpowiedzialność

Odrzucenie spadku i odpowiedzialność spadkobierców

Spadek przechodzi na spadkobierców z chwilą śmierci spadkodawcy wraz z prawami i długami. Spadkobiercy mogą odrzucić spadek w terminie trzech miesięcy; sposób obliczania terminu oraz miejsce i forma złożenia oświadczenia są opisane na stronie jak odrzucić spadek. Poniższa część omawia skutki odrzucenia i nieodrzucenia pod względem odpowiedzialności.

Spadkobierca, który przed upływem terminu do odrzucenia działa w sprawach masy spadkowej jako spadkobierca, dokonuje czynności niemających charakteru zwykłego zarządu masą spadkową lub wykraczających poza czynności niezbędne do prowadzenia spraw spadkodawcy, albo ukrywa dobra spadkowe lub przywłaszcza je sobie, nie może odrzucić spadku. Natomiast wytoczenie powództwa i wszczęcie przymusowego postępowania egzekucyjnego w celu zapobieżenia upływowi terminów przedawnienia lub terminów zawitych nie pozbawia prawa do odrzucenia spadku.

Jeżeli w chwili śmierci spadkodawcy jego niewypłacalność była wyraźnie widoczna lub urzędowo stwierdzona, spadek uważa się za odrzucony. W praktyce sytuację tę określa się jako odrzucenie spadku z mocy prawa.

W przypadkach, gdy aktywa i pasywa masy spadkowej są nieznane, można zażądać sporządzenia urzędowego spisu inwentarza. W razie przyjęcia spadku na podstawie spisu inwentarza, spadkobierca co do zasady odpowiada wyłącznie za długi wpisane do spisu; jednak za te długi odpowiada zarówno majątkiem spadkowym, jak i własnym. Wobec wierzycieli, którzy nie zgłosili wierzytelności do spisu w terminie, spadkobierca co do zasady nie ponosi odpowiedzialności.

Jeżeli jeden z ustawowych spadkobierców odrzuci spadek, jego udział przypada uprawnionym tak, jakby nie żył w chwili otwarcia spadku. Jednak w przypadku odrzucenia spadku przez wszystkich najbliższych ustawowych spadkobierców masa spadkowa nie przechodzi zwykłym trybem na spadkobierców dalszego rzędu; turecki sąd pokoju w sprawach cywilnych zarządza likwidację według przepisów o postępowaniu upadłościowym, a wartość pozostałą po likwidacji wydaje się uprawnionym tak, jakby nie odrzucili spadku. Natomiast w razie odrzucenia spadku przez wszystkich zstępnych, udział przypada pozostałemu przy życiu małżonkowi.

Odrzucenie spadku nie znosi wszelkiej odpowiedzialności. Spadkobiercy, którzy odrzucili spadek po spadkodawcy niewypłacalnym, odpowiadają wobec jego wierzycieli do wysokości wartości otrzymanej od niego w ciągu pięciu lat przed śmiercią, którą byliby zobowiązani zwrócić przy dziale spadku. Ponadto, jeżeli spadkobierca odrzuci spadek w celu pokrzywdzenia własnych wierzycieli, gdy jego majątek nie wystarcza na pokrycie długów, wierzyciele mogą w ciągu sześciu miesięcy od dnia odrzucenia wytoczyć powództwo o unieważnienie odrzucenia spadku.

Dla spadkobiercy, który nie odrzucił spadku, istotny jest także charakter odpowiedzialności. Spadkobiercy odpowiadają osobiście za długi spadkodawcy i ponoszą solidarną odpowiedzialność za długi masy spadkowej; oznacza to, że wierzyciel może żądać całości długu od któregokolwiek ze spadkobierców. Odpowiedzialność nie jest ograniczona do wysokości udziału spadkowego. Solidarność trwa także po dziale spadku: za długi masy spadkowej, których podziału lub przeniesienia wierzyciel wyraźnie lub w sposób dorozumiany nie zatwierdził, spadkobiercy odpowiadają solidarnie całym swoim majątkiem również po dziale spadku, a solidarność ustaje z upływem pięciu lat od dnia dokonania działu spadku, a w przypadku długów wymagalnych później — od dnia ich wymagalności. Spadkobierca, który zapłacił dług masy spadkowej nieprzypisany mu w umowie działowej lub zapłacił kwotę wyższą niż przyjął na siebie, może zażądać od pozostałych spadkobierców zwrotu.

Sprawy międzynarodowe

Sprawy spadkowe z elementem zagranicznym

Fakt, że spadkodawca lub spadkobiercy są obcokrajowcami, że masa spadkowa obejmuje majątek znajdujący się w różnych krajach albo że rozrządzenia na wypadek śmierci i inne dokumenty zostały sporządzone za granicą, wymaga odrębnej oceny pod względem prawa właściwego i trybu postępowania.

Prawo właściwe i jurysdykcja

W tureckim prawie prywatnym międzynarodowym w sprawach spadkowych co do zasady stosuje się prawo ojczyste zmarłego. Ważnym wyjątkiem są nieruchomości położone w Turcji; do nieruchomości w Turcji stosuje się prawo tureckie.

Przepisy dotyczące przyczyn otwarcia spadku, nabycia spadku i jego podziału podlegają natomiast prawu państwa, w którym znajduje się masa spadkowa. Dlatego w sprawie spadkowej z elementem zagranicznym prawa właściwego nie można ustalić wyłącznie na podstawie obywatelstwa spadkodawcy; należy łącznie ocenić rodzaj majątku, państwo jego położenia oraz zagadnienie prawne wymagające rozstrzygnięcia.

Ostatnie miejsce zamieszkania spadkodawcy nie przesądza natomiast o prawie właściwym, lecz o tym, przed którym sądem sprawa zostanie rozpoznana: sprawy spadkowe rozpoznaje sąd ostatniego miejsca zamieszkania spadkodawcy w Turcji, a jeżeli spadkodawca nie miał ostatniego miejsca zamieszkania w Turcji – sąd miejsca położenia składników majątkowych wchodzących w skład masy spadkowej.

W zakresie formy rozrządzenia na wypadek śmierci oraz zdolności do jego dokonania obowiązują ponadto szczególne normy kolizyjne. Testament sporządzony w języku obcym lub zgodnie z wymogami formalnymi obcego państwa nie jest zatem sam w sobie nieważny; Turcja jest także stroną konwencji międzynarodowej dotyczącej formy testamentów.

Akt poświadczenia dziedziczenia i dokumenty zagraniczne

Cudzoziemcy nie mogą uzyskać aktu poświadczenia dziedziczenia od notariusza; okoliczność, że wniosek zawiera element zagraniczny, została zaliczona do przypadków, w których notariusz nie może wydać dokumentu. W takich sprawach wniosek o wydanie dokumentu składa się do tureckiego sądu pokoju w sprawach cywilnych. Informacje dotyczące innych przypadków, w których notariusz nie może wydać dokumentu, oraz trybu jego uzyskania znajdują się na stronie jak uzyskać akt poświadczenia dziedziczenia (veraset ilamı, mirasçılık belgesi).

Akt poświadczenia dziedziczenia sporządzony przez właściwy organ obcego państwa nie może być bezpośrednio stosowany w Turcji. Zgodnie z ustawą o akcie własności (tapu) czynności związane z przejściem spadku na zagraniczne osoby fizyczne prowadzone są na podstawie aktów poświadczenia dziedziczenia wydanych przez sądy tureckie albo uzyskanych od właściwego organu zagranicznego, których zgodność z tureckim trybem dziedziczenia została zatwierdzona przez sądy tureckie.

To, czy w odniesieniu do sporządzonego za granicą aktu zgonu, wpisu w rejestrze stanu cywilnego, testamentu i pełnomocnictwa wymagane są klauzula apostille lub poświadczenie konsularne oraz tłumaczenie poświadczone przez notariusza, ustala się na podstawie państwa, w którym dokument sporządzono, oraz umów międzynarodowych, których stroną jest dane państwo.

Spadkobiercy mieszkający za granicą mogą prowadzić postępowanie przez pełnomocnika. Pełnomocnictwo może zostać sporządzone w tureckich konsulatach, a w państwach będących stronami konwencji apostilskiej również przez notariusza i opatrzone klauzulą apostille; w państwach niebędących stronami konwencji podpis notariusza musi zostać poświadczony przez właściwy organ, a podpis i pieczęć tego organu – przez turecki konsulat. W przypadku czynności takich jak wniesienie powództwa lub przeniesienie nieruchomości pełnomocnictwo musi zawierać szczególne umocowanie; również odrzucenie spadku, podpisanie umowy o dział spadku oraz wpis w akcie własności (tapu) muszą być wyraźnie wymienione w pełnomocnictwie.

Spadkobiercy zagraniczni i nieruchomości w Turcji

Cudzoziemcy mogą dziedziczyć nieruchomości położone w Turcji. Ponieważ dziedziczenie następuje bez konieczności wpisu, własność przechodzi na spadkobiercę z chwilą śmierci; wpis w akcie własności (tapu) nie konstytuuje tego przejścia, lecz jedynie je stwierdza.

To, czy spadkobierca może zatrzymać nieruchomość we własności, ocenia się odrębnie na podstawie ustawowych ograniczeń dotyczących nabywania nieruchomości przez cudzoziemców. Zgodnie z ustawą nabycie nieruchomości i ograniczonych praw rzeczowych jest możliwe w przypadku obywateli państw określonych przez Prezydenta; łączna powierzchnia nabytych nieruchomości oraz samodzielnych i trwałych ograniczonych praw rzeczowych nie może przekroczyć dziesięciu procent całkowitej powierzchni powiatu stanowiącej przedmiot własności prywatnej ani trzydziestu hektarów na osobę w skali kraju. Przepisy dotyczące wojskowych stref zamkniętych i stref bezpieczeństwa stosuje się odrębnie. Nieruchomości i ograniczone prawa rzeczowe nabyte w drodze dziedziczenia, poza ograniczeniami określonymi w ustępie pierwszym, jeżeli nie zostaną zbyte przez właściciela w terminie nieprzekraczającym jednego roku wyznaczonym przez Ministerstwo Finansów, podlegają likwidacji i spieniężeniu, a uzyskana kwota jest wypłacana uprawnionemu.

Nie należy tracić z pola widzenia, że ograniczenia te nie są stosowane wobec wszystkich. Osoby, które były obywatelami tureckimi od urodzenia i utraciły obywatelstwo tureckie w drodze uzyskania zezwolenia na zrzeczenie się obywatelstwa, oraz ich zstępni do trzeciego stopnia, z zastrzeżeniem wyjątków przewidzianych w ustawie, nadal korzystają w pełni z praw przyznawanych obywatelom tureckim; wyjątki te nie obejmują nabywania nieruchomości. W przypadku osób, które w praktyce określa się mianem posiadaczy Mavi Kart, nie wchodzą w grę ograniczenia nabywania właściwe dla cudzoziemców ani związana z nimi likwidacja.

Z tego powodu w przypadku zagranicznego spadkobiercy status spadkobiercy oraz możliwość zachowania prawa własności do określonej nieruchomości w Turcji to kwestie, które należy oceniać oddzielnie. Istotne jest, aby nieruchomość została sprzedana przez samego spadkobiercę w ciągu roku, a cena sprzedaży odpowiadała wartości rynkowej. Ponieważ dokonanie tej sprzedaży wymaga całkowitego uiszczenia podatku, okres postępowania likwidacyjnego oraz procedury podatkowe należy planować łącznie. Wszystkie kwestie specyficzne dla cudzoziemców można znaleźć na stronie Prawo cudzoziemców.

Kryteria oceny

Kryteria oceny w procesie spadkowym

Sposób postępowania w sporach spadkowych zależy od zakresu masy spadkowej, sytuacji spadkobierców oraz ewentualnych rozrządzeń na wypadek śmierci. W ramach wstępnej oceny można uwzględnić wpisy w rejestrze stanu cywilnego oraz akty własności (tapu), dostępne dokumenty i terminy ustawowe.

Ocena, czy zachowek w prawie tureckim (udział w spadku) został naruszony, czy przeniesienie własności miało charakter pozorny oraz w jaki sposób dokonać działu, jest dokonywana indywidualnie na podstawie akt sprawy.

W sprawach z udziałem spadkodawcy lub spadkobierców będących cudzoziemcami szczególne znaczenie mają: prawo właściwe, ustalenie, gdzie uzyskać akt poświadczenia dziedziczenia, możliwość posłużenia się dokumentami zagranicznymi oraz przejście własności nieruchomości.

Wśród obszarów praktyki kancelarii znajdują się spory wynikające z prawa spadkowego. Aby poprosić o konsultację, można skontaktować się za pośrednictwem strony Kontakt.

Ciekawe zagadnienia

Najczęściej zadawane pytania

Gdzie uzyskać akt poświadczenia dziedziczenia?

Akt poświadczenia dziedziczenia co do zasady można uzyskać zarówno w tureckim sądzie pokoju w sprawach cywilnych, jak i u notariusza. Uprawnienie notariusza dotyczy wyłącznie spadkobierców ustawowych; w przypadkach, gdy na podstawie wpisów w rejestrze stanu cywilnego nie można rozstrzygnąć oraz gdy żądanie zawiera element zagraniczny, akt może zostać wydany wyłącznie przez sąd. Wszystkie przypadki, w których notariusz nie może wydać dokumentu, wraz z kosztami i środkami zaskarżenia zostały omówione na stronie jak uzyskać akt poświadczenia dziedziczenia (veraset ilamı, mirasçılık belgesi).

Czy odrzucenie spadku zwalnia spadkobiercę od długów?

Jeżeli spadek zostanie odrzucony w terminie trzech miesięcy w sposób należyty i bezwarunkowo, spadkobierca nie ponosi odpowiedzialności za długi masy spadkowej związane z odrzuconym spadkiem. Jeżeli przed upływem terminu do odrzucenia spadku spadkobierca dokona czynności wykraczających poza zwykły zarząd masą spadkową, ukryje składniki masy spadkowej lub obejmie je w posiadanie, może utracić prawo do odrzucenia spadku. Jeżeli w chwili śmierci spadkodawcy jego niewypłacalność była oczywista lub urzędowo stwierdzona, uważa się, że spadek został odrzucony. Odrzucenie spadku nie wyłącza każdej odpowiedzialności: spadkobiercy, którzy odrzucili spadek po niewypłacalnym spadkodawcy, odpowiadają wobec wierzycieli do wysokości wartości tego, co otrzymali od niego w ciągu pięciu lat przed śmiercią i co byliby zobowiązani zwrócić przy dziale spadku.

Czy spadkodawca może przekazać cały majątek jednej osobie?

Zakres majątku, którym spadkodawca może swobodnie rozporządzać, zależy od istnienia spadkobierców uprawnionych do zachowku w prawie tureckim (udziału w spadku). Spadkodawca, którego spadkobiercami są zstępni, rodzice lub małżonek, może dokonać rozrządzeń na wypadek śmierci wyłącznie w odniesieniu do tej części spadku, która pozostaje poza udziałami objętymi zachowkiem w prawie tureckim (udziałem w spadku); jeżeli żaden z tych spadkobierców nie występuje, może rozporządzić całym majątkiem. Zachowek w prawie tureckim (udział w spadku) stanowi część ustawowego udziału spadkowego: dla zstępnych – połowę tego udziału, dla każdego z rodziców – jedną czwartą, natomiast dla pozostałego przy życiu małżonka – jeżeli dziedziczy on z zstępnymi lub z rodzicami, całość ustawowego udziału spadkowego, a w pozostałych przypadkach – trzy czwarte. Zachowek w prawie tureckim (udział w spadku) przysługujący rodzeństwu został zniesiony w 2007 r. Spadkobiercy, których zachowek w prawie tureckim (udział w spadku) został naruszony, mogą żądać obniżenia rozrządzeń w terminie jednego roku od dnia, w którym dowiedzieli się o naruszeniu zachowku w prawie tureckim (udziału w spadku), a w każdym razie w terminie dziesięciu lat; nawet po upływie tych terminów mogą oni zawsze podnieść zarzut obniżenia rozrządzeń w drodze obrony.

Jak spadkobierca mieszkający za granicą może przeprowadzić postępowanie w Turcji?

Spadkobierca może załatwiać sprawy za pośrednictwem pełnomocnika. Pełnomocnictwo może zostać sporządzone w tureckim konsulacie, a także u notariusza w krajach będących stronami konwencji apostille, z adnotacją apostille; w krajach niebędących stronami konwencji wymagany jest łańcuch poświadczeń konsularnych. W przypadku czynności takich jak wniesienie powództwa i przeniesienie własności nieruchomości pełnomocnictwo musi zawierać szczególne umocowanie; odrzucenie spadku, podpisanie umowy o dział spadku i przeniesienie własności w akcie własności (tapu) również muszą być wyraźnie wskazane. Nieprawidłowo sporządzone pełnomocnictwo może spowodować odmowę dokonania czynności.

Czy cudzoziemiec może dziedziczyć nieruchomość w Turcji?

Tak. Obywatele innych państw mogą dziedziczyć nieruchomości w Turcji, a własność przechodzi na nich z chwilą śmierci spadkodawcy. Jednak to, czy spadkobierca może nadal pozostawać właścicielem tej nieruchomości, podlega odrębnej ocenie na podstawie ustawowych ograniczeń dotyczących nabywania nieruchomości przez cudzoziemców. Nieruchomości i ograniczone prawa rzeczowe nabyte w drodze dziedziczenia, które nie zostaną zbyte przez właściciela w terminie nieprzekraczającym jednego roku wyznaczonym przez Ministerstwo Finansów, podlegają likwidacji i zamianie na kwotę pieniężną, która wypłaca się uprawnionemu. Ograniczeń tych nie stosuje się do osób, które nabyły obywatelstwo tureckie przez urodzenie, a następnie zrzekły się go za zezwoleniem, oraz do ich zstępnych do trzeciego stopnia (posiadaczy Mavi Kart).

W jakim terminie należy wytoczyć powództwo o pozorną czynność spadkodawcy?

Powództwo o unieważnienie wpisu własności i nowy wpis oparte na pozornej czynności spadkodawcy nie podlega żadnemu terminowi przedawnienia ani terminowi zawitemu; pozorna czynność nie staje się ważna z upływem czasu. Natomiast dla żądania obniżenia rozrządzeń zgłoszonego w tym samym piśmie jako żądanie ewentualne nadal biegną terminy zawite wynoszące jeden rok i dziesięć lat. Ponadto, ponieważ podstawę powództwa w znacznej mierze stanowią zeznania świadków, stosunek wartości w dacie umowy oraz dokumenty z tego okresu, upływ czasu może powodować trudności dowodowe.

Jeśli spadkodawca za życia przeniósł majątek na jedno ze swoich dzieci, czy uwzględnia się to przy podziale?

To pytanie dotyczy instytucji odrębnej od zachowku w prawie tureckim (udział w spadku) i obniżenia rozrządzeń, a mianowicie zaliczenia darowizn na schedę spadkową. Spadkobiercy ustawowi są zobowiązani względem siebie do zwrotu do masy spadkowej nieodpłatnych przysporzeń dokonanych przez spadkodawcę za życia na poczet ich udziałów spadkowych, w celu wyrównania. Przysporzenia dokonane na rzecz zstępnych bez świadczenia wzajemnego, takie jak przekazanie posagu lub kapitału początkowego, przeniesienie składnika majątku lub zwolnienie z długu, podlegają zaliczeniu na schedę spadkową, chyba że spadkodawca wyraźnie postanowił inaczej. Spadkobierca zobowiązany do zwrotu może według swego wyboru zwrócić otrzymane świadczenie w naturze albo zaliczyć jego wartość na poczet swojego udziału spadkowego. Natomiast zwykłe prezenty oraz wydatki poniesione w związku z zawarciem małżeństwa i zgodne ze zwyczajem nie podlegają zaliczeniu; zaś w przypadku wydatków na kształcenie i wykształcenie dzieci obowiązek zwrotu powstaje, o ile nie udowodniono, że spadkodawca chciał inaczej, wyłącznie co do części przewyższającej zwykłą miarę.

Powiązane obszary praktyki

Wyjaśnienia na tej stronie mają charakter ogólnoinformacyjny i nie stanowią opinii prawnej ani porady. Ponieważ okoliczności każdej konkretnej sprawy są odmienne, ocena prawna musi być dokonywana indywidualnie dla danej sprawy.
Informacje zamieszczone na stronie zostały opublikowane w celu poinformowania o obszarach działalności kancelarii, zgodnie z Rozporządzeniem Tureckiej Unii Adwokackiej o Zakazie Reklamy, i nie oznaczają specjalizacji; nie mają na celu pozyskiwania zleceń.
Wyświetlenie tej strony ani nawiązanie kontaktu za pośrednictwem zamieszczonych na niej linków lub danych kontaktowych nie oznacza nawiązania stosunku pełnomocnictwa między adwokatem a osobą zgłaszającą się ani przyjęcia sprawy.
Informacje i terminy na stronie zostały przygotowane według stanu prawnego obowiązującego na dzień 6 września 2026 r. Ponieważ przepisy mogą ulec zmianie, obliczenia terminów należy zawsze dokonywać na podstawie aktualnego tekstu ustawy.

Szczegółowe artykuły na ten temat

Droga prawna w sporach z zakresu prawa spadkowego może się różnić w zależności od majątku spadkodawcy, sytuacji spadkobierców, istnienia testamentu lub innych rozrządzeń na wypadek śmierci oraz charakteru sporu. Dlatego istotna jest całościowa ocena od samego początku udziałów spadkowych, masy spadkowej oraz istniejących czynności prawnych.

Av. Merve Kartal Kurtman'ın imzası

Merve Kartal Kurtman

Adwokat

WhatsApp Zadzwoń